بیومورفوژنز پارامتریک در معماری خوراک: الهام بهینه سازی توپولوژیک پوسته های آلی مبتنی بر ریخت شناسی فراکتالی

بیومورفوژنز به عنوان یکی از رویکردهای نوین در طراحی محاسباتی امکان بازتفسیر سازوکارهای رشد و سازمان یابی در طبیعت را برای تولید فرم های معماری فراهم می کند. در این میان معماری خوراک الهام با بهره گیری از منطق های زیستی و الگوهای طبیعی بستری مناسب برای شکل گیری ساختارهای پیچیده و کارآمد ارائه می دهد. هدف این پژوهش بررسی نقش بیومورفوژنز پارامتریک در شکل دهی و بهینه سازی پوسته های آلی معماری بر پایه ریخت شناسی فراکتالی است. در این راستا با استفاده از مدل سازی پارامتریک و الگوریتم های مولد الگوهای فراکتالی استخراج شده از ساختارهای طبیعی به عنوان مبنای تولید فرم به کار گرفته شده و سپس از طریق روش های بهینه سازی توپولوژیک کارایی سازه ای و توزیع بهینه ماده در پوسته های تولید شده مورد ارزیابی قرار می گیرد. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد ترکیبی شامل تحلیل نظری مفاهیم زیست الهام، توسعه مدل های الگوریتمی و شبیه سازی دیجیتال برای تولید و ارزیابی فرم ها است. نتایج پژوهش نشان می دهد که ادغام منطق فراکتالی با طراحی پارامتریک می تواند به تولید پوسته های آلی با کارایی سازه ای بالاتر، توزیع بهینه مصالح و پیچیدگی هندسی کنترل پذیر منجر شود. این رویکرد می تواند به عنوان چارچوبی نوین در توسعه فرم های معماری کارآمد، پایدار و سازگار با منطق های رشد طبیعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بیومورفوژنز پارامتریک ، معماری زیست الهام ، بهینه سازی توپولوژیک ، ریخت شناسی فراکتالی ، پوسته های آلی معماری