جایگاه هندسه مقدس در ابرسامانه معماری

این پژوهش با هدف تحلیل جایگاه هندسه در سامانه معماری ایرانی اسلامی و تبیین نقش هندسه مقدس در شکل دهی به فضاهای معنادار انجام شده است. مسئله تحقیق آن است که معماری معاصر ایران به واسطه رویکردهای تقلیل گرایانه نقش بنیادین هندسه را به ابزار ترسیمی و زیبایی شناختی فروکاسته و ارتباط آن با ساختار هویت و معنا را نادیده گرفته است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است و مفاهیم کلیدی مرتبط با سامانه معماری، هندسه و هندسه مقدس را بازخوانی می کند. یافته ها نشان می دهد هندسه در معماری ایرانی اسلامی نقشی فراتر از سازماندهی کالبدی دارد و حامل معانی، رمزی کیهانی و معرفتی است. این هندسه با مفاهیمی چون نظم هستی، وحدت در کثرت، بی زمانی و ادراک فطری انسان پیوند خورده و زمینه ایجاد فضاهای منسجم، متعالی و هویت مند را فراهم می سازد. براساس نتیجه گیری احیای نقش هندسه می تواند به ارتقای کیفیت معنایی و ساختاری معماری معاصر و بازگشت به پیوند اصیل میان فرم، انسان و معنا بینجامد.

کلیدواژه ها:

هندسه ، مقدس ، ابر سامانه ، معماری ، معماری ایرانی اسلامی ، نظم ، وحدت فضایی