بررسی نقش اصول بیوفیلیک در طراحی فضاهای کودک محور با هدف ارتقای خلاقیت کودکان

طراحی فضاهای آموزشی کودک محور از عوامل موثر بر رشد شناختی، روانی و خلاقیت کودکان به شمار می آید. در این میان رویکرد طراحی بیوفیلیک با تاکید بر پیوند انسان و طبیعت می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیط های آموزشی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مولفه های طراحی بیوفیلیک بر خلاقیت کودکان در فضاهای آموزشی و فرهنگی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، تحلیل منابع علمی و بررسی شاخص های طراحی بیوفیلیک و ابعاد خلاقیت کودکان است. همچنین برای ارزیابی خلاقیت، مولفه های آزمون تصویری تورنس شامل سیالی، ابتکار، انعطاف پذیری و بسط مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از نور طبیعی، عناصر طبیعی، فرم های ارگانیک، تنوع فضایی و ارتباط بصری با طبیعت موجب کاهش استرس، افزایش تمرکز، تقویت تعاملات اجتماعی و ارتقای خلاقیت کودکان می شود. در نهایت پژوهش بر ضرورت بهره گیری از اصول طراحی بیوفیلیک در معماری فضاهای آموزشی و پرورشی کودک محور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی ، بیوفیلیک ، خلاقیت کودکان ، فضاهای آموزشی ، معماری کودک محور ، آزمون تورنس