ارزیابی تاثیر معماری بیوفیلیک در شکوفایی خلاقیت کودکان در فضاهای کودک محور

پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر طراحی بیوفیلیک بر ارتقای خلاقیت کودکان در کانون پرورش فکری انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، ضعف کیفی بسیاری از فضاهای آموزشی در تحریک تخیل و خلاقیت کودکان و گسست آنها از طبیعت است. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد میدانی انجام شده است. جامعه آماری شامل کودکان ۷ تا ۱۲ سال بوده و به منظور سنجش متغیرها از چک لیست ارزیابی شاخص های بیوفیلیک فضا مبتنی بر الگوهای Kellert و Terrapin Bright Green و آزمون خلاقیت تصویری تورنس (TTCT) استفاده شده است. روایی ابزارها با نظر خبرگان و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. داده ها با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل واریانس یک طرفه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میان کیفیت های بیوفیلیک فضا - شامل نور طبیعی، حضور گیاهان، دسترسی به فضای سبز، مصالح طبیعی، الگوهای ارگانیک و اصل دید و پناه - و میزان خلاقیت کودکان رابطه مثبت و معنادار آماری وجود دارد. بر این اساس طراحی کانون پرورش فکری با رویکرد بیوفیلیک می تواند به عنوان عاملی موثر در تقویت تخیل، تعامل و توانایی های خلاقانه کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی ، بیوفیلیک ، خلاقیت ، کودکان ، محیط های آموزشی ، کیفیت فضایی ، رشد شناختی