بهینه سازی نور طبیعی دید و ارتباط با فضای سبز در معماری مراکز فرهنگی کودکان با رویکرد بیوفیلیک

پژوهش حاضر با هدف بهینه سازی نور طبیعی، دید و منظر سبز و ارتباط کالبدی فضای داخلی و بیرونی در معماری مراکز فرهنگی کودکان و با رویکرد بیوفیلیک انجام شد. با توجه به افزایش فاصله کودکان از طبیعت و تاثیر محیط های مصنوع بر رفتار، تمرکز و سلامت روان، لزوم به کارگیری اصول طراحی بیوفیلیک در این فضاها بیش از پیش اهمیت یافته است. در این مطالعه سه مرکز فرهنگی کودک مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، چک لیست های تخصصی، سنجش روشنایی با لوکس متر، تحلیل قاب دید، عکاسی مستند و پرسش نامه رفتاری گردآوری شد. روش تحلیل شامل آمار توصیفی، همبستگی، رگرسیون و تحلیل مضمون بود. نتایج نشان می دهد نور طبیعی با شدت ۳۲۰ تا ۴۲۰ لوکس و نورگیری دوطرفه بیشترین اثر را بر تمرکز پایدار دارد. دید سبز موثر حداقل ۲۵ درصد موجب کاهش تنش ادراکی و بهبود خلق و خو می شود. همچنین وجود ارتباط کالبدی مستقیم با فضای باز، تعامل اجتماعی و فعالیت بدنی آزاد را افزایش می دهد. تحلیل تلفیقی سه مولفه نشان داد بهترین کیفیت رفتار و حضور کودکان در فضاهای دارای ترکیب همزمان نور مطلوب، منظر سبز و پیوستگی کالبدی حاصل می شود. در نتیجه رویکرد بیوفیلیک می تواند مبنایی کارآمد برای ارتقای کیفیت محیطی و حمایت از رشد شناختی و اجتماعی کودکان در مراکز فرهنگی باشد.

کلیدواژه ها:

معماری ، بیوفیلیک ، نور طبیعی ، دید سبز ، ارتباط کالبدی ، مراکز فرهنگی کودکان