بررسی مقایسه ای مدلهای هوش مصنوعی مولد در طراحی معماری منطقه ای ارزیابی کاربردی برای طرحهای ویلای مدرن با الهام از معماری سنتی

ادغام هوش مصنوعی مولد در فرآیندهای طراحی معماری به طور قابل توجهی روشهای مفهوم سازی و تجسم ایده ها را دگرگون کرده است. با وجود پیشرفتهای چشمگیر در مدلهای تبدیل متن به تصویر نظیر DALL.E ۲، Midjourney و Stable Diffusion تحقیقات اندکی به مقایسه و ارزیابی عملکرد این مدلها در زمینه های خاص مانند معماری منطقه ای پرداخته اند. این مطالعه با هدف پر کردن این خلا به بررسی قابلیتهای این مدلها در تولید طرحهای ویلای مدرن با الهام از معماری بومی پرداخته است. برای این منظور یک آزمایش استاندارد با حضور ۴۴ دانشجوی طراحی جهت تولید و ارزیابی طرحهای داخلی و خارجی بر اساس ورودی های متنی انجام شد. ارزیابی ها بر مبنای چهار معیار اصلی شامل کیفیت تصویر، دقت معماری، تطابق با دستورالعمل ها و خلاقیت صورت گرفت. در این میان مدل Midjourney بیشترین عملکرد مطلوب را نشان داد و بالاترین امتیاز را در کیفیت تصویر، تطابق با دستورالعمل ها و خلاقیت کسب کرد. خروجی های این مدل از نظر بصری جذاب و تخیلی بوده و به خوبی با الزامات طراحی همسو بودند و در نهایت امتیاز کلی ۴.۷۵ را به خود اختصاص داد. مدل DALL.E ۲ نیز عملکرد قابل قبولی از خود نشان داد و در حالی که خلاقیت آن کمی کمتر بود، در دقت معماری اندکی از Midjourney پیشی گرفت و امتیاز کلی ۴.۱۳ را به دست آورد. در مقابل مدل Stable Diffusion در تمامی شاخص ها به ویژه در خلاقیت و تطابق با دستورالعمل ها عملکرد ضعیفتری داشت و خروجی های آن فاقد تمایز و جزئیات مورد نظر بودند به طوری که امتیاز کلی آن تنها ۲.۷۵ بود. یکی از مشکلات عمده ای که در تمامی مدل ها مشاهده شد عدم توانایی آنها در نمایش دقیق و مداوم ویژگی های معماری بود که بر ضرورت توسعه مدل های سفارشی سازی شده با استفاده از داده های طراحی معماری خاص منطقه ای در آینده تاکید می کند. این نتایج نشان دهنده اهمیت استفاده از داده های آموزشی محلی و توسعه مدل های هوش مصنوعی با آگاهی فرهنگی برای پیشبرد استفاده های معماری از هوش مصنوعی مولد است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، طراحی معماری ، تجسم ایده ، کیفیت تصویر ، توسعه مدل های سفارشی