تاثیر کیفیت فضای مراکز آبدرمانی شهر سرعین در توسعه گردشگری سلامت

مطالعه حاضر به تاثیر نقش طراحی معماری و کیفیت خلق فضا در ارتقای توریسم سلامت در مراکز آبدرمانی شهر سرعین می پردازد. بهره برداری مناسب از ظرفیت های گردشگری چشمه های طبیعی و مراکز آبدرمانی به عنوان یکی از شاخصه های ویژه اکوتوریسم و سازماندهی فرآیند مدیریتی این عرصه طبیعی مورد استقبال وسیع گردشگران و دست اندرکاران امر توسعه گردشگری قرار می گیرد. با وجود جایگاه ویژه سرعین در توریسم درمانی، ایران کیفیت فضای محیطی مراکز موجود، انسجام فضایی، تجربه کاربر و هم پیوندی با ویژگی های طبیعی و درمانی چشمه ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. با بررسی مفهوم معماری توریسم سلامت و بررسی الگوهای طراحی مراکز آبدرمانی و تحلیل میدانی نمونه های شاخص این شهر نیازهای استاندارد فضایی شناسایی می شود. روش تحقیق از نوع کیفی و توصیفی - تحلیلی بوده که شامل مطالعات اسنادی، تحلیل الگوهای معماری، تاثیر کیفیت محیط بر توریسم درمانی است. یافته ها نشان می دهد که عواملی همچون فضای کارآمد و اصولی، ارتباط منظر طبیعی با فضاهای درمانی، طراحی محیطی مبتنی بر حس آرامش از عوامل موثر در صنعت گردشگری سلامت است. بر اساس این تحلیل ها، پژوهش در نهایت الگوی پیشنهادی برای طراحی مراکز توریسم درمانی در سرعین ارائه می دهد که می تواند به عنوان چارچوبی برای توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گردشگری سلامت ، کیفیت فضا ، مبانی طراحی درمانی ، اقتصاد سلامت ، مراکز آب درمانی