روانشناسی محیطی در معماری فضاهای آموزشی: بررسی نقش عوامل محیطی بر رفتار و روان دانش آموزان

مقوله محیط به صورت عام و همچنین عوامل محیطی به صورت خاص از جمله مقولاتی هستند که به جهت نقش و تاثیری که بر رفتار و روان انسان دارند حائز اهمیت می باشند. در واقع محیط به عنوان بستر فعالیت و زندگی انسان می باشد و تاثیر شرایط محیطی بر انسان اجتناب ناپذیر است. علی رغم اهمیت این موضوع آنچه که معمولا در گیرودار زندگی مدرن و ساختمان سازی و صنعتی شدن فراموش می شود عدم توجه به تاثیر شرایط محیطی بر روان و خلق و خوی انسان ها می باشد که در بعضی موارد بسیار نگران کننده است. در این پژوهش به بررسی نقش روانشناسی محیطی در معماری فضاهای آموزشی پرداخته شده و نشان داده می شود که محیط ساخته شده نه تنها بستری برای فعالیت های آموزشی است بلکه عاملی تعیین کننده در شکل گیری رفتار، ادراک و هیجانات دانش آموزان محسوب می شود. با مرور پیشینه نظری و مفاهیم مرتبط، اهمیت توجه به عوامل محیطی همچون نور، رنگ، مقیاس، سازماندهی فضایی، ارتباط با طبیعت و انعطاف پذیری در طراحی مدارس آشکار گردید و در نهایت دبستان زنده یاد شهاب الدین و هاشم خسروانی به عنوان یکی از برجسته ترین پروژه های آموزشی معاصر ایران معرفی و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیطی ، معماری ، عوامل محیطی ، فضاهای آموزشی