بررسی نمونه موردی: دانشکده پزشکی دانشگاه تهران دانشگاه شهید باهنر کرمان گسترش دانشکده فنی دانشگاه تهران

بررسی کالبد بناهای آموزشی در معماری معاصر ایران مجموعه ای از آموزه های ارزشمند را جهت ارتقاء تجربه های طراحی آتی خواهد داشت. آموزش و فضاهای آموزشی در هر دوره ای از نقش مهمی در رشد و بالندگی جوامع برخوردار بوده اند. طراحی بناهایی به عنوان فضاهای آموزشی از دوره پهلوی اول به بعد تحت تاثیر فرآیندهای اجتماعی فرهنگی و سیاسی قرار گرفت. در این دوره معماری بناهای آموزشی نه تنها بازتاب دهنده شیوه های آموزشی مدرن بوده بلکه پیوندهایی عمیق با هویت ملی و فرهنگ ایرانی نیز داشت. به رغم اهمیت بناهای آموزشی این دوره، مطالعات مدون کافی در این زمینه آنچنان که باید صورت نگرفته است لذا مرور تجربه های گذشته می تواند در شرایط کنونی اثرگذار باشد. هدف از پژوهش پیش رو بازخوانی ویژگی های کالبدی بناهای آموزشی ایران از دوره ی پهلوی اول تا امروز است. در پژوهش حاضر که به روش تحلیل توصیفی-تاریخی و با کاوش در اسناد معتبر پژوهشی شامل: مقاله ها، کتاب ها و نقشه ها به انجام رسیده است، ویژگی های فضایی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، دانشگاه شهید باهنر کرمان و بخش توسعه یافته دانشکده فنی دانشگاه تهران به عنوان نمونه های موردی تحلیل شده است. یافته های مقاله به درک بهتر از چگونگی تعامل فرهنگ، معماری و آموزش در تاریخ معاصر ایران کمک می کند. بر اساس یافته ها و نتایج به دست آمده می توان به این نتیجه رسید که کالبد بناهای آموزشی ایران از پهلوی اول تا کنون همواره تحت تاثیر عوامل فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و فناوری تحول یافته است. پهلوی اول با تلفیق مدرنیته و هویت ملی، پهلوی دوم با توسعه و گرایش های مدرنیستی همراه با بومی سازی و پس از انقلاب با تاکید بر مفاهیم ایرانی-اسلامی و فناوری نوین شناخته می شود. بررسی نمونه ها بیانگر اهمیت توجه به اقلیم، انسجام فضایی و ترکیب سنت و مدرنیته در ارتقای کیفیت فضای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

بناهای آموزشی ، معماری پهلوی اول ، فضاهای آموزشی