تاثیر روانشناسی بر معماری

فضای معماری درمانی مقوله ای اساسی در بحث طراحی معماری روز است. مشکل اساسی که انسان ها در دوران مدرن کنونی با آن برخورد نموده اند انواع بیماری های روانی و استرس زایی است که موجودیت انسانی را مورد حمله قرار داده است. بر این اساس فضای معماری باید علاوه بر جلوگیری از تقویت عناصر استرس زا باعث از بین رفتن آن نیز گردد. آرامش در طراحی فضای معماری از با اهمیت ترین موارد است که طراحان باید در بحث طراحی خود آن را به خدمت بگیرند. براین اساس سوال اساسی تحقیق این است که عواملی ایجاد استرس چگونه شناسایی شوند و در این خصوص مولفه های معماری چگونه می تواند از آن جلوگیری نماید. علاوه بر فضاهای درمانی، دیگر فضاهای معماری نیز باید به گونه ای طراحی شوند که مساله ایجاد استرس را حل و فضای معماری استرس زدا باشد. روش تحقیق این پژوهش با توجه به کیفی بودن آن به صورت توصیفی و تحلیلی می باشد که با استفاده از علم روانشناسی محیط به عنوان علمی بینارشته ای در این خصوص بررسی های اساسی صورت گرفته است. هدف اساسی نیز شناخت شاخصه هایی است که بتوان فضای معماری استرس زدایی را در مقوله طراحی و پرداخت ارائه نمود. نتایج تحقیق حاکی از آن است که در کلیت طراحی فضای معماری اگر روابط فضایی به صورت ساده و شفاف ایجاد گردند و موضوعات حرکتی قابل تشخیص و خوانا باشند در این صورت می توان با استفاده از مصالح و هندسه معماری ساده در عدم ایجاد شوک فضایی استرس را از فضای معماری خارج نمود و آرامش را جایگزین آن نمود.

کلیدواژه ها:

روانشناسی فضای معماری ، انسان محوری ، استرس ، درمان