خلق محیط شفابخش در مراکز آنکولوژی: نگرشی کیفی بر مولفه های روانشناسی محیطی در کاهش استرس بیماران سرطانی

این پژوهش با تمرکز بر مراکز درمانی آنکولوژی به بررسی مولفه های روانشناسی محیطی موثر بر کاهش استرس بیماران و بهبود تجربه درمانی آن ها پرداخت. هدف اصلی تحلیل همزمان عوامل فیزیکی، روان شناختی و اجتماعی در محیط های درمانی و ارائه چارچوبی مبتنی بر شواهد برای طراحی این فضاها بود. پژوهش به شیوه کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و گروه های کانونی با مشارکت بیماران، کادر درمان و معماران گردآوری شد. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و دو بیمارستان آنکولوژی با طراحی های متفاوت انتخاب و مقایسه شدند. در مجموع ۲۰ نفر در این مطالعه شرکت داشتند و تحلیل داده ها با بهره گیری از معیارهای گوبا و لینکلن صورت گرفت. یافته ها نشان داد که مولفه های فیزیکی مانند نور طبیعی، رنگ های ملایم و فضای سبز همراه با مولفه های روان شناختی نظیر حریم خصوصی و احساس آرامش و همچنین عوامل اجتماعی از جمله تعامل بیمار با کادر درمان در کاهش اضطراب و بهبود وضعیت روانی بیماران نقش موثری ایفا کرده اند. بر اساس نتایج، طراحی محیطی منطبق با این مولفه ها می تواند به کاهش استرس، افزایش رضایت بیماران و ارتقای اثربخشی درمان کمک کند. پژوهش حاضر چارچوبی علمی برای خلق فضاهای درمانی حمایتگر ارائه داده است.

کلیدواژه ها:

معماری درمانگر ، روانشناسی محیطی ، مراکز آنکولوژی ، طراحی درمانگر ، استرس محیط