پایه های مختلف با روش های عمل آوری متفاوت در معرض محیط اسیدی

ملات های ژئوپلیمری به عنوان جایگزینی پایدار و سازگار با محیط زیست برای ملاتهای سیمانی پرتلند، به ویژه در کاربردهای تعمیراتی در معرض حملات شیمیایی، مورد توجه قرار گرفته اند. با این حال، تاثیر هم زمان نوع ماده پایه و روش عمل آوری بر مشخصات مکانیکی این ملات ها در محیط های اسیدی کمتر بررسی شده است. در این تحقیق، ۱۵ طرح اختلاط با ماده پایه های مختلف شامل سرباره کوره آهن گدازی، پودر شیشه، متاکائولن، فلدسپار، زئولیت در سه غلظت هیدروکسید سدیم (۸، ۱۰ و ۱۲ مولار) و با نسبت ثابت سیلیکات سدیم به هیدروکسید سدیم ۲.۵ ساخته شدند. نمونه ها تحت پنج روش عمل آوری (هوای آزاد، کیسه نایلونی مرطوب، تسریع شده با بخار آون ۸۰ درجه و حوضچه محلول سود سوزآور) قرار گرفتند و سپس ۹۰ روز در محیط اسیدی (اسید سولفوریک ۱=pH) غوطه ور شدند. آزمون های مقاومت فشاری، خمشی، مقاومت کششی غیر مستقیم (برزیلی) بر روی نمونه ها انجام گرفت. نتایج نشان داد که عمل آوری تسریع شده و آون بالاترین مقاومت فشاری باقیمانده (به ترتیب تا ۷۱ و ۷۳ مگاپاسکال برای طرح S۱۰۰-۸M) را در محیط اسیدی ایجاد کردند، در حالی که عمل آوری در هوای آزاد کمترین مقاومت (۲۵.۳۴ مگاپاسکال برای ضعیف ترین عملکرد S-H) را داشت. به طور کلی ملات های ژئوپلیمری مبتنی بر سرباره با عمل آوری تسریع شده، ترکیب بهینه ای برای کاربرد در محیط های اسیدی محسوب می شوند و متاکائولن می تواند به عنوان یک ماده پایه مکمل برای بهبود پیوستگی در ناحیه ITZ مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مشخصات مکانیکی ، ملات ژئوپلیمری ، ماده پایه ، محیط اسیدی