بررسی سازوکارهای نوین خودترمیمی در بتن و نقش آن در ارتقای دوام زیرساختهای عمرانی

ترک خوردگی در بتن به عنوان یکی از عوامل اصلی کاهش دوام و عمر مفید سازه های عمرانی همواره چالش های اقتصادی و اجرایی فراوانی را به همراه داشته است. در سال های اخیر فناوری بتن خودترمیم شونده به عنوان راهکاری هوشمند و پایدار برای مقابله با این معضل و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری معرفی شده است. هدف از این مقاله بررسی سازوکارهای نوین خودترمیمی شامل واکنش های شیمیایی مواد کریستالشونده، فعالیت های بیولوژیکی (باکتریایی)، سیستم های کپسوله سازی و نقش فناوری نانو در بهبود ریز ساختار بتن می باشد. همچنین در این پژوهش روش نوین گرمایش ماکروویو در ترکیب با الیاف رسانا به عنوان راهکاری موثر برای ترمیم سریع روسازی ها مورد واکاوی قرار گرفته است. بررسی ها نشان می دهد که این فناوری با بازیابی خواص مکانیکی از جمله مقاومت کششی و دوام خستگی و کاهش نفوذپذیری، علاوه بر افزایش طول عمر سازه گامی موثر در جهت کاهش ردپای کربن و حفظ منابع طبیعی برمی دارد. نتایج مقایس های این تحقیق تایید می کند که علی رغم هزینه اولیه بالاتر، استفاده از بتن های خودترمیم شونده در پروژه های زیرساختی و حساس در درازمدت توجیه اقتصادی و فنی بالایی دارد.

کلیدواژه ها:

بتن خودترمیم شونده ، ترمیم بیولوژیکی ، فناوری نانو ، گرمایش ماکروویو ، دوام سازه ، هزینه چرخه عمر