گردشگری هوشمند ICT و توسعه گردشگری روستایی

در دهه های اخیر توسعه گردشگری روستایی به عنوان راهکاری موثر برای ارتقاء معیشت جوامع محلی، کارآفرینی و تنوع بخشی به اقتصاد روستاها و حفظ میراث فرهنگی و طبیعی مورد توجه قرار گرفته است. در این میان فناوری های اطلاعاتی و ارتباطاتی به عنوان ابزاری تحول آفرین نقش برجسته ای در تسهیل ارتباطات، بهبود زیرساخت های بازاریابی و ارتقای تجربه گردشگری دارند و ظهور مفهوم گردشگری هوشمند را سبب شده اند. هدف این مقاله بررسی جایگاه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در توسعه گردشگری هوشمند روستایی ایران با بهره گیری از روش اسنادی بوده و با تاکید بر مطالعات و تجارب میدانی به بررسی اثرات مثبت این فناوری ها بر توسعه گردشگری روستایی و موانع پیش روی آن پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که فناوری های نوین می توانند در زمینه هایی چون بازاریابی دیجیتال، مدیریت مقاصد، هوشمندسازی خدمات گردشگری، توانمندسازی جوامع محلی و کاهش شکاف اطلاعاتی، نقش کلیدی ایفا کنند. با این حال موانعی نظیر ضعف زیرساخت های ارتباطی، کمبود آموزش و نبود سیاست گذاری منسجم مانع بهره برداری کامل از این ظرفیت ها در نواحی روستایی ایران شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، گردشگری روستایی ، گردشگری هوشمند ، توسعه پایدار گردشگری