توسعه گردشگری شهری ایمن در کلان شهر شیراز با محوریت فضاهای عمومی مقاوم در برابر بحران

در دهه های اخیر توسعه گردشگری شهری به عنوان یکی از راهبردهای اصلی ارتقای پویایی اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کلان شهرها مورد توجه برنامه ریزان شهری قرار گرفته است. با این حال افزایش آسیب پذیری شهرها در برابر بلایای طبیعی و بحران های انسانی ضرورت توجه به مفهوم ایمنی و تاب آوری در برنامه ریزی فضاهای گردشگری را بیش از پیش نمایان ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش فضاهای عمومی مقاوم در برابر بحران در توسعه گردشگری شهری ایمن در کلان شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق بر مبنای رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از داده های حاصل از مصاحبه های میدانی با کارشناسان مدیریت بحران گردشگری شهری و شهرداری شیراز طراحی گردید. یافته ها نشان داد که فضاهای عمومی نظیر میدان ها، پارک ها، پیاده راه ها و مراکز فرهنگی در صورت برخورداری از طراحی ایمن، زیرساخت های مقاوم و قابلیت استفاده در شرایط اضطراری می توانند نقش موثری در افزایش احساس امنیت گردشگران و پایداری فعالیت های گردشگری ایفا کنند. همچنین نتایج پژوهش بیانگر آن است که کمبود برنامه ریزی یکپارچه میان نهادهای گردشگری و مدیریت شهری یکی از موانع اصلی تحقق گردشگری ایمن در شیراز محسوب می شود. در نهایت پیشنهادهایی برای تقویت پیوند میان تاب آوری شهری و توسعه گردشگری پایدار در قالب سیاست های شهری ارائه گردید تا مسیر دستیابی به شهری ایمن، زیست پذیر و گردشگرپذیر فراهم شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری شهری ، ایمنی شهری ، فضاهای عمومی ، مقاوم ، تاب آوری شهری ، شیراز