بررسی اصول ایمنی و مقاومت ساختمانهای بلند در برابر حریق

برج شانگهای یک ساختمان فوق العاده مرتفع است که از سیستم های مقاومت جانبی مگافریم هسته ای تشکیل شده است. ایمنی ساختاری آن در آتش سوزی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به بررسی عملکرد برج شانگهای در مواقع آتش سوزی می پردازد. آتش سوزی استاندارد و حریق پارامتریک در نظر گرفته شده است. مقاومت در برابر آتش متشکل از هسته، بتنی مگاستون کف، کامپوزیت خرپاهای بیرونی و خرپاهای تسمه مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. بدین ترتیب اجزای با مقاومت ضعیف در برابر آتش مانند ستون های فولادی محیطی و اعضای شبکه خرپاهای تسمه حذف شدند تا مقاومت سازه باقیمانده در برابر فروپاشی پیشرونده بررسی شود. نتایج نشان داد برج شانگهای دارای حداقل سه ساعت توان مقاومت در برابر آتش و در برابر ریزش تدریجی ناشی از آتش است. اجزای بتنی در مقایسه نسبت به اجزای فولادی جابجایی باقیمانده کمتری داشتند. برای طراحی در سایر سازه های مشابه توصیه می شود حفاظت در برابر آتش موثر برای خرپاهای بیرونی به منظور تضمین اتصال بین هسته و ستون های بزرگ ارائه شود.

کلیدواژه ها:

مقاومت در برابر حریق ، ساختمانهای بلند ، برج شانگهای ، فروپاشی پیشرونده ، اصول ایمنی