واکاوی کیفی نقش فضای عمومی ائل گلی در بازتولید تعاملات اجتماعی شهروندان تبریز

فضاهای عمومی شهری از مهمترین بسترهای شکل گیری تعاملات اجتماعی تقویت سرمایه اجتماعی و بازتولید حیات جمعی در شهرها به شمار می آیند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی نقش فضای عمومی ائل گلی در بازتولید تعاملات اجتماعی شهروندان تبریز انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با بهره گیری از روش پدیدارشناسی انجام گرفت. داده ها از طریق مشاهده میدانی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با استفاده کنندگان فضای ائل گلی گردآوری شد. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و فرایند گردآوری داده ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. در مجموع با ۱۸ نفر از شهروندان حاضر در ائل گلی مصاحبه شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که ائل گلی در سه سطح، کالبدی، کاربردی و معنایی به تقویت تعاملات اجتماعی کمک می کند. در سطح کالبدی وجود آب، فضاهای مکث و نشستن و مسیرهای پیاده روی زمینه هم حضور و گفت وگوهای خودانگیخته را فراهم می سازد؛ در سطح کاربردی این فضا به مثابه جای سوم عمل کرده و معاشرت های غیررسمی و کاهش انزوای شهری را تقویت می کند؛ و در سطح معنایی ارزش نمادین و خاطره جمعی ائل گلی حس تعلق و امنیت روانی شهروندان را افزایش داده و تعامل با دیگری را تسهیل می کند. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه همزمان به کیفیت کالبدی و معنا سازی اجتماعی در مدیریت فضاهای عمومی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فضای عمومی ، تعاملات اجتماعی ، ائل گلی ، جای سوم ، حس تعلق به مکان ، تبریز