ملاحظات اقتصادی و مدیریتی در بهسازی و نوسازی شهری با تاکید بر میراث معماری ایران

بهسازی و نوسازی شهری فرآیندی چندوجهی و میان رشته ای است که هدف آن بازسازی عملکردی، ارتقای کیفیت زیست شهری و ایجاد ارزش اقتصادی مستمر در بافت های فرسوده و تاریخی می باشد. میراث معماری شهری - که دارای ارزش های فرهنگی هویتی و نمادین است - در بستر نوسازی شهری هم می تواند به مثابه عامل بازدارنده ای در برابر توسعه ناموزون عمل کند و هم فرصتی برای تولید ارزش اقتصادی و اجتماعی فراهم آورد. در ایران تجمیع رویکردهای صرفا حفاظت محور با برنامه ریزی شهری کوتاه مدت و ساختارهای اداری نامنسجم مانع از تحقق ظرفیت های اقتصادی میراث شده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و تحلیل اسنادی مبانی نظری الگوهای مدیریتی و سازوکارهای اقتصادی مرتبط با بهسازی و نوسازی شهری را بررسی کرده و با تکیه بر تجربیات بین المللی و شواهد داخلی، مدل هایی عملیاتی و سیاست گذاری شده را برای ارتقای اثربخشی فرآیندهای نوسازی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نوسازی شهری ، بهسازی شهری ، میراث معماری ، اقتصاد شهری ، مشارکت عمومی خصوصی ، مدیریت راهبردی