مرمت مسجد جامع بابل رویکردی بر پایه مستندات تصویری

مسجد جامع بابل به عنوان یکی از کهن ترین و مهم ترین مساجد مازندران علاوه بر جایگاه مذهبی در طول تاریخ نقش های اجتماعی، آموزشی و سیاسی متعددی ایفا کرده است. اقلیم مرطوب و عوامل انسانی این بنا را در معرض آسیب و فرسودگی قرار داده و ضرورت مرمت و حفاظت مستمر آن را افزایش داده است. پژوهش حاضر با رویکردی مبتنی بر مستندات تصویری سیر تغییرات کالبدی و اقدامات مرمتی این مسجد را بررسی می کند. برای این منظور، تصاویر تاریخی آرشیوی سازمان میراث فرهنگی همراه با عکس هایی از وضعیت کنونی بنا برداشت شده و روند مرمت اجزای شاخص همچون مناره، کف، دیوار و محراب تحلیل گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین اقدامات مرمتی مسجد جامع بابل در سال های اخیر شامل استحکام بخشی مناره و تعویض اتاقک چوبی فرسوده، اصلاح و مسلح سازی کف شبستان ها و بازسازی آجرکاری دیوارها و محراب بوده است. بررسی روند این اقدامات نشان داد که مرمت ها عمدتا با روش های سنتی و استفاده از مصالح هم جنس انجام شده است. به کارگیری مستندات تصویری در این پژوهش به ثبت دقیق جزئیات، شناسایی مراحل مرمت و امکان مقایسه وضعیت پیش و پس از مداخله کمک کرده و می تواند به عنوان الگویی برای مستندسازی علمی پروژه های مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مرمت ، آسیب شناسی ، حفاظت معماری ، مسجد جامع بابل