نقش نهج البلاغه در تقویت فرهنگ عدالت محور در ارائه خدمات سلامت

عدالت به عنوان یکی از اصول بنیادین حکمرانی سلامت در بسیاری از نظام های سلامت با چالش های ساختاری و عملکردی مواجه است. نابرابری در دسترسی به خدمات، تفاوت کیفیت مراقبت میان گروه های جمعیتی و محدودیت های سازمانی، تحقق عدالت را محدود می کنند. ادغام ارزش های اخلاقی و فرهنگی در مدیریت و ارائه خدمات، از جمله راهکارهای تقویت عدالت و کیفیت مراقبت است. آموزه های نهج البلاغه با تاکید بر عدالت، کرامت انسانی و مسئولیت اجتماعی می توانند چارچوبی اخلاقی و نهادی برای تقویت فرهنگ عدالت محور در ارائه خدمات سلامت فراهم کنند. این مطالعه از نوع مروری کوتاه است و با هدف بررسی نقش نهج البلاغه در تقویت فرهنگ عدالت محور در ارائه خدمات سلامت انجام شد. جستجوی نظام مند در پایگاه های ScienceDirect, Google Scholar, PubMed و SID با کلیدواژه های مرتبط از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. مقالات مرتبط پس از حذف موارد تکراری و بررسی چکیده ها به صورت دستی مرور و تحلیل کیفی شدند. یافته ها نشان می دهد که آموزه های نهج البلاغه چارچوبی جامع از عدالت اجتماعی و حکمرانی اخلاق محور ارائه می دهند که می تواند به طور مستقیم بر نظام سلامت تاثیرگذار باشد. این آموزه ها شامل عدالت توزیعی و رویه ای، احترام به کرامت انسانی، مسئولیت اجتماعی، شفافیت و پاسخگویی است. کاربرد این اصول در مدیریت منابع، طراحی سیاست ها و رفتار حرفه ای کارکنان می تواند نابرابری ها را کاهش داده، کیفیت مراقبت ها را ارتقا بخشد و پذیرش فرهنگی خدمات سلامت را افزایش دهد. همچنین تاکید بر حمایت از اقشار آسیب پذیر و نظارت مستمر، پایه ای عملی برای حکمرانی عدالت محور فراهم می کند. ترکیب آموزه های نهج البلاغه با شواهد علمی مدیریت سلامت نشان می دهد که تقویت فرهنگ عدالت محور مستلزم آموزش کارکنان، تدوین دستورالعمل ها و چارچوب های نهادی و ایجاد سیستم های نظارتی است. این رویکرد می تواند توزیع عادلانه منابع، ارتقای کیفیت خدمات، افزایش رضایت بیماران و اعتماد عمومی را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، عدالت در سلامت ، اخلاق حرفه ای ، کرامت انسانی