راهبردهای تربیتی در بهبود فرآیند تدریس، با اشاره به اهمیت درس پژوهی در محور فعالیت معلمان

نقش معلمان در مسیر ایفای وظایف خود و در مواجهه با دشواری های تدریس به تولید دانش و اطلاعات قابل کاربرد در موقعیت-های علمی می پردازند. معلم پژوهنده یا پژوهشگر عموما اشاره به این وجه از نقش پژوهشی معلمان دارد. بهبود سطح تدریس و رفع دشواری های فراروی تدریس، هدف اصلی این بخش از وظایف معلمی است که از مسیر نوعی مطالعه معروف به اقدام پژوهی یا پژوهش در عمل به سرانجام میرسد. معلمان با پژوهش در عمل مسائل و مشکلاتی را که مانع از تحقق اهداف آموزشی میشود شناسایی می کنند و در مورد چگونگی آن به گردآوری اطلاعات میپردازند، برای حل آنها چاره می جویند و به این ترتیب به طور مداوم در جهت فرآیند آموزش و رفع موانع گام برمی دارند. بیشتر معلمان ژاپنی، آموزش و یادگیری را عملی مشارکتی می دانند و معتقدند بهترین راه بازآموزی معلمان، فراهم ساختن فرصت های یادگیری است تا ایده ها و تجارب را به اشتراک بگذارند و بازاندیشی عمل تربیتی را از طریق بحث در گروه های کوچک یادگیری و شبکه های کاری مرتبط انجام دهند. پژوهش ها نشان می دهند که درس پژوهی یکی از اثربخش ترین فرایندهای توانمندسازی معلمان برای یاری رساندن به خود و همکاران برای یادگیری حین عمل، غلبه بر ترس از تغییر، ترویج خلاقیت و تفکر انتقادی و به آزمایش درآوردن پیش فرض های ذهنی است. بر این اساس این نوشتار در صدد است به نقش درس پژوهی در بهبود تدریس دبیران و ایجاد فرصت های یادگیری برای دانش آموزان بپردازد.

کلیدواژه ها:

رویکرد درس پژوهی ، تدریس مشارکتی ، آمادگی آموزشی.