هماهنگ سازی برخط پایدارسازهای سیستم قدرت چندماشینه با بهره گیری از الگوریتم ازدحام ذرات تطبیقی

این پژوهش یک چارچوب تطبیقی مبتنی بر نسخه اصلاح شده بهینه سازی ازدحام ذرات (IPSO) را برای تنظیم برخط پایدارسازهای سیستم قدرت ارائه می کند. برخلاف نسخه قبلی مطالعه، ارزیابی عددی بر روی مدل الکترومکانیکی کاهش یافته شبکه استاندارد WSCC سه ماشینه و ۹ شینه انجام شده است. مدل شامل سه ژنراتور سنکرون، سه بار اصلی و شبکه انتقال ۹ شینه است و پاسخ های نوسانی در چهار وضعیت بهره برداری شامل بار نامی، افزایش ۲۰ درصدی بار، کاهش ۲۰ درصدی بار و خروج معادل خط ۷–۸ بررسی شده اند. تابع هدف، انتگرال قدرمطلق اختلاف سرعت های نسبی با وزن زمان را با شاخص دامنه و زمان نشست ترکیب می کند. پارامترهای PSS به صورت برخط و تحت کران های فیزیکی تنظیم شده و عملکرد IPSO با GA، BFA و PSS کلاسیک مقایسه شده است. نتایج شبیه سازی جدید نشان می دهند روش های فراابتکاری همگی میرایی پاسخ را نسبت به PSS کلاسیک بهبود می دهند؛ IPSO در معیار زمان نشست پاسخ سریعی ایجاد می کند، در حالی که BFA در برخی شاخص های انتگرالی اختلاف اندکی به نفع خود دارد. همچنین مسئله جانمایی نشان می دهد نصب PSS روی ژنراتورهای G۲ و G۳ برای مدل حاضر مناسب ترین آرایش دوکنترل کننده ای است.

کلیدواژه ها:

میرایی نوسانات الکترومکانیکی ، پایدارساز سیستم قدرت (PSS) ، شبکه WSCC ۹شینه ، سیستم سه ماشینه ، تنظیم برخط ، بهینه سازی ازدحام ذرات (PSO)