مدل سازی معادلات ساختاری رابطه علی صفات شخصیت و خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی با میانجیگری حساسیت اضطرابی در دانشجویان پرستاری و پزشکی

مقدمه : با توجه به ساختار  دانشگاه­ ها و عدم ارتباط کافی آن­ها با صنعت و جامعه، دانشجویان زیادی قادر به تصمیم­گیری در مورد آینده­ی شغلی مرتبط با رشته­ی تحصیلی خود نیستند، از این رو بایستی به مفهوم خودکارآمدی  در سطح دانشگاه و دروس تخصصی دانشجویان توجه خاصی شود. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه­ ی علی صفات شخصیت و خودکارآمدی تصمیم­ گیری شغلی با نقش میانجی حساسیت اضطرابی در دانشجویان رشته­ ها­ی پرستاری و پزشکی دانشگاه­ آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تبریز است. روش کار: روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود و جامعه ­ی آماری شامل دانشجویان رشته­ ها­ی پرستاری و پزشکی دانشگاه­ آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تبریز بود که در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ مشغول تحصیل بودند. از بین آنها به روش نمونه گیری تصادفی طبقه­ ای با تخصیص متناسب ۲۳۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه صفات شخصیتی نئو (NEO)، پرسشنامه خودکارآمدی تصمیم­گیری شغلی بتز و تایلور و پرسشنامه حساسیت اضطرابی(ASI) بود. داده­های حاصل، با استفاده از نرم افزارهای spss ۲۶ وsmart pls ۳ و با روش مدل­سازی معادلات ساختاری با کمترین مربعات جزئی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ­ها: نتایج نشان داد که ویژگی­های شخصیتی برونگرایی، سازش­ پذیری، وجدانی بودن و روانرنجورخویی روی خودکارآمدی تصمیم ­گیری شغلی با نقش میانجی حساسیت اضطرابی تاثیر معنی­داری دارند) ۰۱/۰> p). ولی تاثیر گشودگی به تجربه روی خودکارآمدی تصمیم­ گیری شغلی با نقش میانجی حساسیت اضطرابی معنی ­دار نیست (۰۵/۰ p>). نتیجه­ گیری: نتایج مطالعه­ ی حاضر نشان می­ دهد که صفات شخصیت با میانجی­گری حساسیت اضطرابی روی خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

anxiety sensitivity ، self-efficacy of career decision making ، personality traits. ، حساسیت اضطرابی ، خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی ، صفات شخصیت.