مدل یابی افکار خودکشی بر اساس تجربه ترومای کودکی و ناگویی هیجانی در دانشجویان: نقش میانجی ظرفیت ذهنی سازی
محل انتشار: مجله پژوهش پرستاری ایران، دوره: 21، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 65
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJNR-21-2_002
تاریخ نمایه سازی: 7 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: خودکشی علت تقریبا یک میلیون مرگ و میر در سال است که آن را در زمره ده علت اصلی مرگ و میر در دنیا قرار میدهد. همچنین خودکشی ۴/۱ درصد بار کلی بیماریها را در جهان تشکیل می دهد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف مدل یابی افکار خودکشی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی در دانشجویان با نقش میانجی ظرفیت ذهنی سازی انجام شد.
روش کار: این پژوهش از نظر هدف جزء پژوهشهای بنیادی و در چارچوب یک طرح همبستگی از نوع مدل آزمایی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشگاههای آزاد شهر تهران بودند که در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند که از میان آنها ۳۵۰ نفر با روش نمونه گیری دردسترس و با بررسی معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS)، مقیاس افکار خودکشی بک (BSSI) و پرسشنامه کنش وری تاملی (RFQ) استفاده شد. دادهها با روش های آماری همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSSو AMOSمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی با داده ها برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که مسیر مستقیم ترومای کودکی به ظرفیت ذهنی سازی (۲۹/۵- = t، ۵۶/۰-β=)، ناگویی هیجانی به ظرفیت ذهنی سازی (۰۳/۳- = t، ۳۱/۰-β=)، ترومای کودکی به افکار خودکشی (۲۷/۲ = t، ۰۲/۰β=) و ظرفیت ذهنی سازی به افکار خودکشی (۶۰/۲- = t، ۳۰/۰-β =) معنادار است. همچنین مسیر ناگویی هیجانی به افکار خودکشی (۶۷/۱ = t، ۰۹/۰β=) معنادار نیست. همچنین رابطه غیرمستقیم ترومای کودکی از طریق نقش میانجی ظرفیت ذهنی سازی با افکار خودکشی (۶۲/۰=β، ۰۰۶/۰=p) معنادار بود. رابطه غیرمستقیم ناگویی هیجانی از طریق نقش میانجی ظرفیت ذهنی سازی با افکار خودکشی (۱۹/۰=β، ۰۰۵/۰=p) معنادار بود. نتایج همچنین نشان داد که متغیرهای پژوهش در مجموع ۴۱ درصد از واریانس افکار خودکشی را تبیین کردند.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر ظرفیت ذهنی سازی رابطه بین ترومای دوران کودکی و ناگویی هیجانی با افکار خودکشی در دانشجویان را میانجی گری میک ند، بنابراین برای کار بر روی افکار خودکشی باید به نقش این متغیرها توجه نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بهناز پیشگاهی
University of Bandar Abbas
کبری حاجی علیزاده
University of Bandar Abbas
سید عبدالوهاب سماوی
University of Hormozgan
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :