اثربخشی واقعیت مجازی (VR) در ارتقای مهارت های خودمراقبتی دانش آموزان با بیماری های مزمن (مطالعه موردی: دیابت و آسم)

بیماری های مزمن در کودکی، نظیر دیابت نوع یک و آسم، چالش های آموزشی و روان شناختی گسترده ای ایجاد می کنند که نیازمند مدیریت مداوم و مهارت های خودمراقبتی پیچیده است. روش های آموزشی سنتی اغلب در جلب مشارکت فعال دانش آموزان ناکام می مانند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر واقعیت مجازی (VR) بر آموزش مهارت های خودمراقبتی به دانش آموزان با بیماری های مزمن انجام شده است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل ۶۰ دانش آموز (۱۰ تا ۱۴ ساله) مبتلا به دیابت و آسم در شهر شیراز بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه مهارت های خودمراقبتی (SCQ) و آزمون عملکردی شبیه سازی شده بود. یافته ها نشان داد که استفاده از محیط های شبیه سازی شده واقعیت مجازی به طور معناداری (P<۰.۰۱) باعث افزایش دانش نظری، مهارت های عملی (مانند تزریق انسولین یا استفاده از اسپری تنفسی) و اعتمادبه نفس در مدیریت بیماری شده است. تحلیل نتایج حاکی از آن است که ماهیت تعاملی و غوطه وری در VR، یادگیری شناختی و عاطفی را در این دانش آموزان تسهیل می کند. در نهایت، این فناوری به عنوان یک ابزار مکمل قدرتمند برای نظام آموزشی و مراقبت های سلامت توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش سلامت ، خودمراقبتی ، بیماری های مزمن ، دانش آموزان ، دیابت ، آسم.