ارزیابی محاسباتی خواص فیزیکوشیمیایی، فارماکوکینتیکی و سمیت (ADME-Tox) آنالوگ های جدید آمی تریپتیلین با رویکردهای پیش بینی دارویی درون سیلیکویی

آمی تریپتیلین (AMI) یکی از داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای است که علاوه بر درمان افسردگی، در کنترل دردهای نوروپاتیک، فیبرومیالژیا و پیشگیری از میگرن نیز کاربرد گسترده ای دارد. با وجود اثربخشی مناسب، بروز عوارض جانبی، تداخلات دارویی و محدودیت های فارماکوکینتیکی، طراحی آنالوگ هایی با ویژگی های دارویی مطلوب تر از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مطالعه، خواص فیزیکوشیمیایی، فارماکوکینتیکی و سمیت آمی تریپتیلین و آنالوگ های طراحی شده آن به صورت محاسباتی با استفاده از سامانه های ADMETlab ۳.۰ و ProTox-II ارزیابی شد. شاخص های مرتبط با جذب، توزیع، متابولیسم، دفع، برهم کنش با P-glycoprotein، عبور از سد خونی/مغزی (BBB)، اتصال به پروتئین های پلاسما (PPB)، قوانین Lipinski وPfizer، سمیت حاد (LD₅₀) و سمیت های اختصاصی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمامی آنالوگ ها از نظر شباهت دارویی و ویژگی های فیزیکوشیمیایی در محدوده قابل قبول قرار داشته و قوانین Lipinski و Pfizer را رعایت کردند. همچنین، تمامی ترکیبات فاقد سمیت کبدی، سرطان زایی، جهش زایی، سمیت ایمنی و سمیت سلولی پیش بینی شدند. در میان آنالوگ های بررسی شده، AMI-۱۲ با برخورداری از ویژگی های فیزیکوشیمیایی مناسب، حلالیت بهتر، قابلیت عبور از BBB، اتصال مطلوب به PPB، رفتار متابولیکی مشابه آمی تریپتیلین و پروفایل ایمنی مناسب، متعادل ترین پروفایل ADME-Tox را نشان داد. این یافته ها بیانگر آن است که AMI-۱۲ می تواند به عنوان امیدوارکننده ترین آنالوگ آمی تریپتیلین برای ادامه مطالعات محاسباتی، آزمایشگاهی و پیش بالینی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آمی تریپتیلین ، افسردگی ، ADME-Tox ، فارماکوکینتیک ، AMI-۱۲.