طراحی مدل بهبود حقوق شهروندی و اجتماعی در ساختار اجرایی شهرداری شیراز

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل بهبود حقوق شهروندی و اجتماعی در ساختار اجرایی شهرداری شیراز انجام شد. این تحقیق از نوع آمیخته (کیفی-کمی) و کاربردی توسعه ای است که با رویکرد اکتشافی اجرا گردید. در بخش کیفی با استفاده از روش دلفی، ابعاد و مولفه های موثر شناسایی شد و در بخش کمی مدل استخراج شده با استفاده از معادلات ساختاری و نمونه ای شامل ۳۸۴ نفر از کارکنان شهرداری مورد آزمون قرار گرفت. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی و پایایی آن تایید شد و تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی توانایی تبیین بخش قابل توجهی از تغییرپذیری حقوق شهروندی و اجتماعی را دارد و ابعاد مدیریتی، ساختاری، منابع انسانی و مشارکت اجتماعی به طور معنادار بر بهبود این حقوق اثرگذارند. این پژوهش تاکید می کند که تحقق حقوق شهروندی و اجتماعی در شهرداری شیراز نیازمند رویکردی سیستمی، مشارکتی و یکپارچه است و مدل ارائه شده می تواند چارچوبی کاربردی برای بهبود عملکرد سازمانی و افزایش رضایت شهروندان فراهم کند.

کلیدواژه ها:

حقوق شهروندی ، حقوق اجتماعی ، مدیریت شهری ، ساختار اجرایی ، شهرداری شیراز