بررسی تاثیر حسابداری زیست محیطی در پیشگیری از آلودگی محیط زیست و استمرار کسب و کارها (صنعت پتروشیمی)

صنعت پتروشیمی به دلیل فرآیندهای شیمیایی پیچیده و آلایندگی بالا نیازمند ابزارهای مدیریتی نوین برای تضمین پایداری است. حسابداری زیست محیطی با هدف شفاف سازی هزینه های پنهان و یکپارچه سازی عملکرد زیست محیطی با تصمیمات مالی نقشی محوری در دستیابی به تولید پاک و استمرار کسب و کار ایفا می کند. حسابداری زیست محیطی با شناسایی، اندازه گیری و تخصیص دقیق هزینه های زیست محیطی پنهان مانند ضایعات فلرینگ، گاز و مصرف غیر بهینه انرژی که در سیستم های سنتی به عنوان سربار ثبت می شوند شروع می شود. با شفاف سازی این هزینه ها مدیریت درمی یابد که سرمایه گذاری در پیشگیری از آلودگی مانند بهینه سازی فرآیند یا استفاده از فناوری های (پاک) از نظر اقتصادی بسیار به صرفه تر از پرداخت جریمه ها و هزینه های پاکسازی پس از وقوع آلودگی است. استفاده از تکنیک هایی مانند حسابداری بهای تمام شده جریان مواد (MFCA) در پتروشیمی با ارزش گذاری کامل ضایعات به قیمت مواد اولیه، انرژی و کار صرف شده، ناکارآمدی فرآیند را به زبان پول ترجمه کرده و مدیران را مستقیما به سمت کاهش منبع آلودگی هدایت می کند. از سوی دیگر مدیریت هدفمند منابع (آب، انرژی، مواد) و کاهش ضایعات هزینه های عملیاتی کاهش یافته و در نتیجه سودآوری و رقابت پذیری شرکت افزایش می یابد. همچنین پاسخگویی مدیران را افزایش داده و اعتبار و مشروعیت سازمان را نزد ذی نفعان (سرمایه گذاران و جامعه) تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

حسابداری زیست محیطی ، آلودگی ، کسب و کار ، صنعت پتروشیمی