بررسی اثر بحران های ناشی از شبکه های اجتماعی بر کیفیت واکنش سازمانی در شهرداری شیراز با تاکید بر نقش میانجی تاب آوری سازمانی

رشد فزاینده شبکه های اجتماعی و نقش پررنگ آنها در شکل دهی افکار عمومی سازمان ها را با چالش های نوظهور مواجه ساخته است. شهرداری ها به عنوان نهادهای خدماتی و عمومی بیش از سایر سازمان ها در معرض بحران های رسانه ای قرار دارند و کیفیت واکنش آنها به این بحران ها تاثیر مستقیم بر اعتماد و رضایت شهروندان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بحران های ناشی از شبکه های اجتماعی بر کیفیت واکنش سازمانی در شهرداری شیراز و تحلیل نقش میانجی تاب آوری سازمانی انجام شد. این تحقیق از نوع توصیفی همبستگی و کاربردی است و داده ها از طریق پرسشنامه معتبر و پایایی سنجی شده جمع آوری گردید. حجم نمونه شامل کارکنان شهرداری شیراز بوده و داده ها طی بهار و تابستان سال ۱۴۰۲ گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه ۲۷ و روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد که بحران های شبکه های اجتماعی اثر معناداری بر کیفیت واکنش سازمانی دارند و تاب آوری سازمانی نقش میانجی قوی در این رابطه ایفا می کند. به عبارت دیگر، سازمان هایی که تاب آوری بالاتری دارند قادرند بحران های رسانه ای را مدیریت کرده و واکنش های اثربخش تری ارائه دهند. یافته ها نشان می دهد که تقویت تاب آوری سازمانی و تدوین سازوکارهای مدیریت بحران رسانه ای راهبردی کلیدی برای بهبود کیفیت واکنش سازمانی در شهرداری ها است و می تواند الگویی کاربردی برای سایر سازمان های دولتی کشور فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بحران های شبکه های اجتماعی ، کیفیت واکنش سازمانی ، تاب آوری سازمانی ، مدیریت بحران