بررسی نقش روایت گری خلاق در تقویت رفتار پایدار شهروندان با نقش میانجی احساس تعلق به محله در ارتباطات شهرداری

امروزه شهرداری ها با چالش های پیچیده ای در قبال رفتار شهروندان مواجه اند که حل آنها فراتر از دستورالعمل های خشک اداری و صرفا بر مبنای اطلاع رسانی است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش روایت گری خلاق در تغییر رفتار شهروندان به سمت رفتار پایدار و تبیین مکانیسم روانی-اجتماعی این فرآیند در بستر ارتباطات شهری طراحی شده است. این مطالعه بر این فرض استوار است که روایت های خلاقانه با تاثیر بر احساس تعلق به محله به عنوان متغیر میانجی مسیر نفوذپذیری پیام های شهرداری را تسهیل می کنند. روش پژوهش ترکیبی از مرور سیستماتیک ادبیات و تحلیل محتوای کیفی کمپین های ارتباطی موفق شهرداری های پیشرو بوده و با بهره گیری از داده های میدانی رابطه میان این متغیرها مورد آزمون قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که روایت گری خلاق که بر اشتراک گذاری ارزش های مشترک و داستان های زیست محیطی تمرکز دارد، به طور معناداری حس تعلق شهروندان به بافت محلی را تقویت می کند. این حس تعلق در کالبد خود، نیروی محرکه ای برای پذیرش رفتارهای پایدار مانند بازیافت، صرفه جویی در مصرف و مشارکت در نگهداری فضاهای عمومی ایجاد می کند. نتایج حاکی از آن است که گذار از حکمرانی اطلاع رسانی به حکمرانی روایی، کارآمدترین استراتژی برای شهرداری ها در ایجاد تعهدات رفتاری پایدار است. این پژوهش با ارائه مدلی مبتنی بر ارتباطات به مدیریت شهری کمک می کند تا پیام های خود را نه به عنوان دیکته های سازمانی بلکه به عنوان دعوت نامه هایی برای مشارکت در ساخت یک محیط زندگی مشترک ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

روایت گری خلاق ، رفتار پایدار ، احساس تعلق به محله ، ارتباطات شهرداری ، مدیریت شهری