نقش گردشگری شهری پایدار در فناوری و حمل و نقل هوشمند به عنوان ابزارهای افزایش بهره وری اقتصادی و بهبود مدیریت مالی شهری

این تحقیق بر تاثیر فناوری های شهر هوشمند بر گردشگری شهری و همچنین بررسی پیامدهای توسعه گردشگری هوشمند تمرکز دارد. هدف از این مطالعه بررسی چگونگی کمک فناوری های شهر هوشمند به افزایش بهره وری، تعامل دیجیتال و پایداری گردشگری شهری بود. نمونه ای نماینده از ۱۲۳۹ گردشگر مورد بررسی قرار گرفت و پاسخ دهندگان جوان تر بیشتر بودند که نشان می دهد ابتکارات گردشگری هوشمند باید مسافران آشنا به فناوری را در بر بگیرد. این مطالعه از پرسشنامه ای با ۳۱ جمله رتبه بندی شده در مقیاس لیکرت پنج امتیازی استفاده کرد و تحلیل عاملی و مدل سازی معادلات ساختاری سه بعد کلیدی را شناسایی کردند: بهره وری هوشمند، سفر هوشمند و بهبود دیجیتال. این عوامل نشان می دهند که چگونه فناوری های هوشمند تحرک شهری را بهینه می کنند، تجربیات سفر را افزایش می دهند و تعامل گردشگران را بهبود می بخشند. این تحقیق فرضیه اولیه مبنی بر اینکه ادغام فناوری های شهر هوشمند بهره وری و پایداری گردشگری شهری را افزایش می دهد، تایید می کند. علاوه بر این، این مطالعه یک رویکرد معرفت شناختی را اتخاذ می کند و بر تحلیل تجربی و اعتبارسنجی آماری برای استخراج یافته های قابل تعمیم تاکید دارد. نتایج بینش های ارزشمندی را برای سیاست گذاران و ذینفعان با هدف توسعه استراتژی های گردشگری شهری پایدار فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

گردشگری هوشمند ، فناوری های شهر هوشمند ، تحرک شهری ، بهبود دیجیتال ، پایداری