بررسی پیامدهای مسکن های مقرون به صرفه برای مدیریت مالی و حسابداری شهرداری ها

افزایش سریع قیمت مسکن در چند سال گذشته از جمله در طول همه گیری کووید-۱۹، نگرانی هایی را در مورد مقرون به صرفه بودن مسکن ایجاد می کند. نسبت قیمت به درآمد شاخصی پرکاربرد برای مقرون به صرفه بودن مسکن است اما عوامل مهمی مانند هزینه تامین مالی را در نظر نمی گیرد. هدف این مقاله، ساخت معیاری برای مقرون به صرفه بودن مسکن است که این عوامل را برای مجموعه بزرگی از کشورها و در یک دوره زمانی طولانی در نظر می گیرد. بنابراین واجد شرایط بودن یک خانوار با درآمد متوسط برای دریافت وام مسکن جهت خرید خانه ای با قیمت متوسط را اندازه گیری می کند. برای سنجش عملکرد شاخص های ساخته شده آنها را با سایر معیارهای موجود برای مقرون به صرفه بودن مسکن مقایسه می کنیم و تکامل شاخص ها را در طول زمان بررسی می کنیم تا محرک های مربوطه را درک کنیم، از جمله در یک تحلیل رگرسیون برای ارزیابی میزان کمک برنامه های مسکن دولتی به بهبود مقرون به صرفه بودن مسکن.

کلیدواژه ها:

قیمت ، مسکن ، بازار املاک و مستغلات