تعیین موقعیت در شبکه های حسگر بیسیم با استفاده از ترکیب الگوریتم تقویت جزئی و کلونی مورچگان

شبکه حسگر بیسیم از تعداد زیادی گره حسگر تشکیل شده است محل استقرار گره ها ثابت نبوده و هر گره باید بتواند بدون دخالت مدیریت متمرکز با دیگر گره های حسگر تغییرات و توپولوژی پویای شبکه سازگار شده و تعامل نماید. با توجه به پویایی توپولوژی شبکه و توانایی حرکت، تعیین موقعیت گره ها برای موقعیت یابی شبکه حسگر بیسیم، خوشه بندی، تقویت جزئی و ACO برقراری ارتباط و عملکرد نهایی شبکه بسیار اهمیت دارد. آگاهی از مکان دقیق هر گره حسگر برای تحلیل داده ها و تصمیم گیری های مکان پایه اهمیت زیادی دارد. در این مقاله یک روش تعیین موقعیت با ترکیب الگوریتم تقویت جزئی و الگوریتم بهینه سازی کلونی مورچگان پیشنهاد شده است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که خطای تعیین موقعیت با کمک روش پیشنهادی در خوشه بندی Kmeans به میزان ۳.۳۳ درصد است و نسبت به روش تقویت جزئی و الگوریتم Leach بهبود مناسبی دارد. در روش پیشنهادی پایداری شبکه نیز بسیار مطلوب است البته میزان انرژی مصرفی در روش پیشنهادی نسبت به دیگر روش ها بیشتر است که دلیل آن هوشمندی روش پیشنهادی و پردازش بیشتر در گره های حسگر به علت استفاده از الگوریتم ACO می باشد و با توجه به پایداری مطلوب شبکه و کاهش میزان خطای تعیین موقعیت مصرف انرژی بیشتر در روش پیشنهادی قابل توجیه می باشد.

کلیدواژه ها:

تعیین موقعیت ، گره ها ، شبکه حسگر بیسیم ، خوشه بندی ، تقویت جزئی ، ACO