مدل سازی اپیدمی با در نظر گرفتن ساختار سنی جمعیت

در این مقاله یک مدل ریاضی برای تحلیل اپیدمی با در نظر گرفتن ساختار سنی جمعیت ارائه شده است. جمعیت به دو گروه جوانان با ایمنی قوی تر و سالمندان با ایمنی ضعیف تر تقسیم می شود و هر گروه شامل زیرگروه های مستعد، آلوده و بهبودیافته است. معادلات دیفرانسیل، مدل دینامیک انتقال بیماری را در این گروه ها توصیف می کنند. عدد پایه تکثیر Ro با استفاده از ماتریس نسل بعدی محاسبه شده و برای بیماری های همه گیر تحلیل پایداری نقاط تعادل به کار می رود، همچنین یک استراتژی کنترلی بهینه مبتنی بر اصل حداکثر عدد پایه تکثیر پونتریاگین معرفی شده که با اولویت دادن به گروه پرخطر میزان آلودگی را کاهش می دهد. نتایج نقاط تعادل شبیه سازی عددی نشان می دهد که کنترل هدفمند می تواند بار بیماری و مرگ و میر را به طور موثری کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

مدل سازی اپیدمی ، ساختار سنی جمعیت ، عدد پایه تکثیر ، کنترل بهینه ، اصل حداکثر پونتریاگین