تاثیر آب شهری فعال شده با پلاسما روی انحلال پذیری نمک خوراکی پتاسیم نیترات و مس(II) سولفات

پلاسمای سرد اتمسفری (CAP) نوعی پلاسما در فشار اتمسفری و دمای گاز نزدیک به دمای اتاق است که بدون آسیب حرارتی گونه های واکنش پذیری تولید می کند که می تواند کاربردهای گسترده ای در صنعت و کشاورزی داشته باشد. در این پژوهش اثر آب فعال شده با پلاسما بر انحلال پذیری سه نمک سدیم نیترات، نمک مس (II) سولفات، آب کلرید خالص (NaCl) و پتاسیم نیترات (KNO۳) و مس (II) سولفات (CuSO۴) بررسی شد. آب شهری مشهد تحت تیمار پلاسما با توان ثابت ۱۰۰ وات در مدت زمان های ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ دقیقه فعال گردید و پس از فعال شدن با پلاسما، انحلال پذیری تعدیل دما به ۲۳ درجه سلسیوس برای آزمون های انحلال پذیری استفاده شد. نتایج نشان داد که، پلاسمای سرد انحلال پذیری سدیم کلرید در ابتدا از ۳۶.۵ گرم در نمونه شاهد به ۴۲.۷ گرم در تیمار ۵ دقیقه افزایش یافت، اما با افزایش زمان تیمار تا ۲۰ دقیقه به ۲۵.۲ گرم کاهش یافت. در مقابل، انحلال پذیری پتاسیم نیترات روندی صعودی داشت و از ۱۳.۹ گرم در نمونه شاهد به ۲۴.۵ گرم در تیمار ۲۰ دقیقه رسید. تحلیل نتایج نشان می دهد که کاهش انحلال پذیری NaCl به دلیل برهم کنش یون های H+ و NO۳- با یون های Cl- و تمایل بیشتر به کریستال سازی است در حالی که افزایش انحلال پذیری KNO۳ و CuSO۴ ناشی از اندازه بزرگ تر و انرژی هیدراسیون کمتر یون K+ و پایداری بیشتر NO۳- می باشد. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که پارامترهای پلاسما از جمله زمان تیمار و ترکیب گونه های فعال نقش تعیین کننده ای در کنترل انحلال پذیری ترکیبات یونی در محیط های آبی دارند و می توانند در طراحی فرایندهای شیمیایی، دارویی و غذایی به کار گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

نمک خوراکی ، نمک پتاسیم ، پلاسمای سرد اتمسفری ، انحلال پذیری ، آب فعال شده با پلاسما