خطاهای بالینی و راههای پیشگیرانه رویکردی بین رشته ای در روان شناسی پرستاری و نظام سلامت
محل انتشار: هفتمین همایش ملی مراقبت و درمان با محوریت « مراقبت و درمان انسان محور در عصر نوآوری و تحول دیجیتال »
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CNTCONF07_153
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: خطاهای بالینی از مهم ترین چالش های نظام سلامت در جهان معاصر به شمار می روند و می توانند پیامدهایی چون آسیب به بیمار، افزایش هزینه ها، درمان طولانی شدن دوره بستری و کاهش اعتماد عمومی به خدمات سلامت را در پی داشته باشند. در رویکردهای نوین مراقبت انسان محور خطای بالینی صرفا یک نقص فردی تلقی نمی شود بلکه پدیده ای چند بعدی است که از تعامل عوامل روان شناختی، حرفه ای ارتباطی و سازمانی تاثیر می پذیرد از این منظر شناسایی ریشه های بروز خطا و طراحی راهکارهای پیشگیرانه گامی اساسی در ارتقای ایمنی بیمار و کیفیت مراقبت به شمار می آید. هدف: هدف این پژوهش بررسی عوامل موثر بر بروز خطاهای بالینی و تبیین راهکارهای پیشگیرانه با تاکید بر ابعاد روان شناختی پرستاری و مدیریتی در نظام سلامت است. روش کار: این مطالعه به روش مروری و با استفاده از پایگاه های داده علمی گزارش های سازمان جهانی بهداشت و منابع معتبر حوزه ایمنی بیمار انجام شد. در این بررسی مهم ترین متغیرهای فردی شغلی و ساختاری موثر بر بروز خطاهای درمانی مورد تحلیل قرار گرفتند تا تصویری جامع از علل و زمینه های این پدیده ارائه شود. یافته ها: نتایج نشان داد که استرس شغلی فرسودگی روانی، خستگی ناشی از شیفت های طولانی، کاهش تمرکز، خطاهای شناختی، ضعف ارتباطات در تیم درمان و کمبود نیروی انسانی از مهم ترین عوامل بروز خطاهای بالینی هستند. از دیدگاه روان شناسی افت توجه، فشار هیجانی و فرسودگی شغلی کارکنان درمان نقش مهمی در افزایش احتمال تصمیم گیری نادرست دارند. در حوزه پرستاری نیز خطاهای دارویی، اشتباه در شناسایی بیمار و نقص در ثبت اطلاعات از شایع ترین انواع خطا محسوب می شوند، همچنین عوامل سازمانی مانند حجم بالای کار، ضعف فرهنگ ایمنی و نبود نظام موثر گزارش دهی زمینه تکرار خطاها را تقویت می کنند. یافته ها نشان داد که آموزش مستمر کارکنان، حمایت روانی از کادر درمان، استفاده از چک لیست های ایمنی، تقویت ارتباطات حرفه ای و توسعه سامانه های الکترونیک سلامت می توانند در کاهش معنادار خطاهای بالینی موثر باشند. نتیجه گیری: خطاهای بالینی پدیده ای چندعاملی هستند و پیشگیری از آن ها نیازمند همکاری میان روان شناسان، پرستاران، پزشکان و مدیران نظام سلامت است. توجه به سلامت روان کارکنان، ارتقای فرهنگ ایمنی، بهبود شرایط کاری و بهره گیری از فناوری های نوین می تواند نقش مهمی در کاهش خطاهای درمانی و ارتقای کیفیت مراقبت ایفا کند. این رویکرد بین رشته ای با اهداف مراقبت و درمان انسان محور هم راستا بوده و می تواند به تقویت ایمنی بیمار در عصر تحول دیجیتال کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه پورزنگویی
دانشجوی روانشناسی موسسه غیرانتقاعی لیان روانشناسی بوشهر، بوشهر، ایران
اسماعیل زارع زاده
گروه روان شناسی موسسه آموزش عالی لیان بوشهر ایران
محمد حسین رودباری
مرکز تحقیقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران