کاربرد هوش مصنوعی در تشخیص و تصمیم گیری بالینی فرصتها و چالشها برای پرستاری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CNTCONF07_119

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه پیشرفتهای اخیر در هوش مصنوعی (AI) سیستمهای مراقبتهای بهداشتی را متحول کرده است. هوش مصنوعی با بهره گیری از یادگیری ماشین، تجزیه و تحلیل کلان داده ها و سیستمهای پشتیبانی تصمیم گیری بالینی، مراقبت های پرستاری را بهبود می بخشد. با وجود فرصت های گسترده، ادغام هوش مصنوعی با چالش هایی از جمله نگرانی های اخلاقی، امنیت داده ها و نیاز به آموزش تخصصی همراه است. روش کار این بررسی روایی با جستجوی پایگاه های داده از جمله Web of Science، Scopus، PubMed با استفاده از کلمات کلیدی "هوش مصنوعی، تصمیم گیری بالینی، مراقبت پرستاری، یادگیری ماشین" و "تشخیص" انجام شد. مطالعات اصلی و تمام متن انگلیسی منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انتخاب شدند. پس از حذف مقالات تکراری و نامرتبط، ۱۲ مطالعه انتخاب شده به صورت توصیفی و طبقه بندی شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج مطالعات نشان داد که هوش مصنوعی با بهبود دقت تشخیصی، کاهش خطاها و افزایش عملکرد پرستاری و پیامدهای بیمار، از تشخیص زودهنگام بیماری، پیش بینی، پیامد، تصمیم گیری بالینی و کیفیت مراقبت پرستاری پشتیبانی می کند. علیرغم قابلیت اطمینان امیدوارکننده، هوش مصنوعی باید مکمل قضاوت حرفه ای پرستاران باشد. در آموزش پرستاری هوش مصنوعی استدلال بالینی، تصمیم گیری اخلاقی، تفکر انتقادی و پذیرش فناوری را تقویت کرده و در عین حال بر لزوم ادغام هوش مصنوعی با آموزش سنتی، اعتبارسنجی داده ها و توسعه مداوم مهارت های تفکر انتقادی تاکید دارد. چالش های کلیدی شامل نگرانی هایی در مورد دقت، حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، پاسخگویی قانونی، هزینه های اجرا، حجم کار و کاهش تعامل انسانی بود. ادغام موثر هوش مصنوعی نیاز به زیرساخت های قوی، چارچوب های اخلاقی، آموزش کاربر و حفظ نقش های نظارتی و تصمیم گیری پرستاران دارد. نتیجه گیری هوش مصنوعی پتانسیل بهبود کیفیت، ایمنی و اثربخشی مراقبت های پرستاری را با افزایش تشخیص، پیش بینی و تصمیم گیری بالینی دارد. با این حال باید به عنوان یک ابزار حمایتی و نه جایگزین برای تخصص پرستاری عمل کند. ادغام موفقیت آمیز آن به یک رویکرد انسان محور، پشتیبانی شده توسط چارچوب های اخلاقی مناسب، آموزش دیجیتال و مشارکت فعال پرستار در توسعه و اجرای هوش مصنوعی بستگی دارد.

نویسندگان

سمیه پوی

استادیار، گروه پرستاری کودکان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گیلان رشت ایران

مونا حسین زاده صیقلانی

کارشناسی ارشد پرستاری گروه پرستاری کودکان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران

زهرا توکل نیا

کارشناسی ارشد پرستاری گروه پرستاری کودکان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران