طراحی و ارزیابی مقدماتی یک عامل هوش مصنوعی مبتنی بر وب در پیشگیری و غربالگری اولیه سلامت روان (رویکردی انسان محور)
محل انتشار: هفتمین همایش ملی مراقبت و درمان با محوریت « مراقبت و درمان انسان محور در عصر نوآوری و تحول دیجیتال »
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CNTCONF07_112
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه و بیان مسئله: با گسترش تحول دیجیتال در حوزه سلامت استفاده از ابزارهای هوشمند جهت کاهش شکاف درمانی و افزایش دسترسی به خدمات پیشگیرانه ضرورت یافته است. چت بات های سلامت روان به عنوان نسل جدیدی از مراقبت های دیجیتال پتانسیل بالایی در غربالگری اولیه دارند با این حال انتقال مفاهیم ظریف همدلی و حفظ رویکرد انسان محور در طراحی آنها جهت ایجاد اتحاد درمانی اولیه همچنان به عنوان یک چالش اساسی و پیچیده در روان شناسی دیجیتال باقی مانده است. پژوهش حاضر با هدف طراحی، پیاده سازی و ارزیابی مقدماتی یک عامل هوش مصنوعی Agent مبتنی بر وب جهت غربالگری اولیه، تسهیل خودآگاهی مراجعان و ارائه توصیه های پیشگیرانه مبتنی بر پروتکل های استاندارد سلامت روان انجام شده است. روش پژوهش: این مطالعه از نوع توسعه ای کاربردی است. در بخش فنی عاملی هوشمند با استفاده از پایگاه داده ساختاریافته (JSON) و یک موتور تصمیم گیر مبتنی بر پروتکل های بالینی استاندارد طراحی گردید. سیستم مذکور با تاکید بر پروتکل های اخلاقی و حریم خصوصی، بر روی وب سایت مرکز مستقر شد. در یک بازه زمانی مشخص تعاملات کیفی و بازخوردهای کاربران جهت ارزیابی تجربه کاربری (UX) و اثربخشی تعاملی مورد تحلیل قرار گرفت. لایه های طراحی شامل مدیریت محتوای بالینی، موتور تصمیم یار و واسط کاربری انسان محور بوده است. یافته های پژوهش: نتایج ارزیابی مقدماتی نشان داد که کاربران سطح بالایی از احساس امنیت، سهولت در تعامل و رضایت از پاسخ های دریافتی را گزارش کرده اند. تحلیل داده ها حاکی از آن بود که این ابزار نه تنها در افزایش خودآگاهی و کاهش اضطراب لحظه ای موثر بوده، بلکه با شناسایی نشانه های خطر Red Flags توانسته است در ترغیب افراد پرخطر برای مراجعه به متخصص انسانی و دریافت درمان تخصصی، نقش تسهیل گری موثری ایفا کند. نتیجه گیری: عامل های هوشمند در صورت طراحی با رویکرد انسان محور، ابزارهایی کارآمد برای پرکردن خلاهای موجود در غربالگری و پیشگیری اولیه هستند. این سیستم ها نه به عنوان جایگزین درمانگر، بلکه به عنوان دستیار دیجیتال هوشمند در جهت ارتقای سلامت عمومی، تسهیل دسترسی به خدمات و مدیریت خطاهای بالینی ناشی از عدم مراجعه به موقع جایگاه ویژه ای در نظام مراقبت نوین یافته و مسیر جدیدی را در روان درمانی مبتنی بر تکنولوژی هموار می سازند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اسماعیل زارع زاده
گروه روان شناسی موسسه آموزش عالی لیان بوشهر ایران
محمد حسین رودباری
مرکز تحقیقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران