تنگی نای پس از لوله گذاری داخل تراشه و تراکئوستومی در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه یک مطالعه موردی شاهدی

مقدمه تنگی نای یکی از عوارض دیررس و مهم لوله گذاری داخل تراشه و تراکئوستومی در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه است که می تواند با اختلال در راه هوایی تنگی نفس و کاهش کیفیت زندگی همراه باشد شناسایی عوامل خطر مرتبط با بروز این عارضه می تواند در پیشگیری و تشخیص زودهنگام آن موثر باشد این مطالعه با هدف تعیین ارتباط لوله گذاری داخل تراشه و تراکئوستومی با بروز تنگی نای در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه انجام شد. روش کار در این مطالعه موردی شاهدی بیماران دارای تنگی نای پس از بستری در بخش مراقبت ویژه به عنوان گروه مورد و بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه بدون تنگی نای به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند اطلاعات مربوط به مشخصات فردی و بالینی بیماران مدت زمان لوله گذاری داخل تراشه انجام تراکئوستومی مدت زمان تراکئوستومی و سایر عوامل مرتبط از پرونده پزشکی بیماران استخراج و با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین برخی از عوامل مرتبط با مدیریت راه هوایی، از جمله مدت طولانی تر لوله گذاری داخل تراشه و انجام تراکئوستومی، و افزایش احتمال بروز تنگی نای ارتباط وجود دارد. نتیجه گیری با توجه به اهمیت تنگی نای به عنوان یکی از عوارض بالقوه راه هوایی پایش دقیق بیماران، کاهش مدت لوله گذاری غیرضروری و رعایت اصول صحیح مراقبت از راه هوایی می تواند در کاهش خطر بروز این عارضه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تنگی ، نای ، لوله گذاری داخل ، تراشه ، تراکئوستومی ، مراقبت های ویژه ، عوارض راه هوایی