هوش هیجانی و تاب آوری در حرفه اتاق عمل راهکاری برای ارتقای کیفیت مراقبت و کاهش فرسودگی شغلی

مقدمه حرفه اتاق عمل از جمله مشاغل حساس و پراسترس حوزه سلامت است که کارکنان آن به دلیل مواجهه مداوم با شرایط بحرانی، مسئولیت های سنگین، فشار زمانی و نیاز به تصمیم گیری سریع در معرض فرسودگی شغلی قرار دارند. هوش هیجانی و تاب آوری از عوامل مهم موثر بر نحوه سازگاری کارکنان با فشارهای شغلی و حفظ کیفیت مراقبت محسوب می شوند. روش کار در این مطالعه توصیفی تحلیلی کارکنان اتاق عمل شاغل در مراکز درمانی مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی، تاب آوری و فرسودگی شغلی جمع آوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شدند ارتباط میان متغیرهای پژوهش و نقش هوش هیجانی و تاب آوری در پیش بینی فرسودگی شغلی و کیفیت مراقبت بررسی شد. یافته ها: انتظار می رود برخورداری از هوش هیجانی و تاب آوری بالاتر با مدیریت بهتر هیجانات، سازگاری موثرتر با شرایط پراسترس، کاهش فرسودگی شغلی و بهبود عملکرد حرفه ای کارکنان اتاق عمل همراه باشد همچنین تقویت این مهارت ها می تواند به ارتقای کیفیت مراقبت و افزایش ایمنی بیماران کمک کند. نتیجه گیری: توجه به هوش هیجانی و تاب آوری کارکنان اتاق عمل می تواند به عنوان راهکاری موثر برای کاهش پیامدهای استرس شغلی، پیشگیری از فرسودگی و ارتقای کیفیت مراقبت مورد توجه مدیران و مسئولان نظام سلامت قرار گیرد طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و حمایتی در این حوزه می تواند گامی موثر در بهبود عملکرد حرفه ای کارکنان و پیامدهای مراقبتی بیماران باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری ، اتاق عمل ، فرسودگی شغلی ، کیفیت مراقبت ، ایمنی بیمار