آموزش بین حرفی راهکاری برای ارتقا کار تیمی در مراقبت های درمانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CNTCONF07_066

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه در محیط های مراقبت سلامت همکاری موثر بین متخصصان حوزه های مختلف از اهمیت بالایی برخوردار است. با این وجود امروزه پزشکان پرستاران و سایر حرفه های مراقب سلامت بصورت جداگانه آموزش می بینند این در حالی است که بسیاری از فرآیندهای درمانی مستلزم کار تیمی و همکاری بین حرفی است در این راستا آموزش بین حرفه ای به عنوان رویکردی کلیدی برای ارتقا عملکرد سیستم های بهداشتی پیشنهاد شده است چرا که پیچیدگی مراقبت های بهداشتی ایجاب می کند که کارکنان بهداشتی از حرفه های مختلف به عنوان یک تیم کار کنند تا خدمات بهداشتی با کیفیت را به بیماران ارائه دهند. هدف بررسی تاثیر آموزش بین حرفه ای بر ارتقای سلامت و بهبود کیفیت مراقبت های درمانی روش کار: این مطالعه مروری شامل مطالعات منتشر شده از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ بود. سوال پژوهش به این صورت بود: "آموزش بین حرفه ای چه تاثیری بر ارتقای سلامت و بهبود کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی دارد؟" پایگاه های داده از جمله، Web of، Scopus PubMed Science Google Scholar جستجو و مطالعات فارسی و انگلیسی مرتبط با سوال تحقیق در مطالعه گنجانده شدند. یافته ها نشان دادند که آموزش بین حرفه ای منجر به بهبود ارتباطات میان اعضای تیم، سلامت کاهش خطاهای پزشکی افزایش ایمنی بیماران و ارتقای کیفیت خدمات درمانی می شود. همچنین آموزش بین حرفه ای در دوران دانشجویی نقش مهمی در توسعه مهارت های ارتباطی و آمادگی برای کار تیمی در محیط های بالینی دارد. نتیجه گیری آموزش بین حرفه ای یکی از موثرترین راهکارها برای ارتقای سلامت و بهبود عملکرد نظام های بهداشتی است. توسعه برنامه های آموزشی بین حرفی تقویت فرهنگ کار تیمی و ایجاد بسترهای مناسب برای تعامل حرفه های مختلف سلامت می تواند به ارائه مراقبت های ایمن تر، اثربخش تر و بیمار محور منجر شود. بنابراین، توجه به آموزش بین حرفه ای باید به عنوان یک اولویت در برنامه ریزی های حوزه آموزش سلامت مدنظر قرار گیرد.

نویسندگان

ایوب غلامی

کارشناس ارشد پرستاری اورژانس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران

الهه درویشی

کارشناس ارشد پرستاری داخلی جراحی گروه پرستاری بیمارستان گلدیس، شاهین شهر دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران