کاربرد هوش مصنوعی در تشخیص زودهنگام ضعف و ناتوانی در سالمندان یک مقاله مروری
محل انتشار: هفتمین همایش ملی مراقبت و درمان با محوریت « مراقبت و درمان انسان محور در عصر نوآوری و تحول دیجیتال »
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CNTCONF07_029
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: ضعف و ناتوانی یک سندرم شایع در سالمندان می باشد که با افزایش آسیب پذیری از جمله زمین خوردن، ناتوانی، بستری شدن و مرگ و میر همراه می باشد که شناسایی زودهنگام آن جهت ارتقاء سالمندی سالم بسیار مهم می باشد. روش های مرسوم ارزیابی ضعف و ناتوانی زمان بر می باشند و نیاز به ارزیابی حضوری دارند. امروزه با پیشرفت، رویکردهای نوآورانه ای برای تشخیص زودهنگام ضعف و ناتوانی از طریق تجزیه و تحلیل داده های چندبعدی مراقبت های بهداشتی معرفی شده است. این مطالعه مروری با هدف خلاصه کردن شواهد موجود در مورد کاربرد هوش مصنوعی در تشخیص زودهنگام ضعف و ناتوانی در سالمندان انجام شده است. روش کار: در این مطالعه مروری جست وجوی مقالات از پایگاه داده های Google Scholar، Web of Science، Scopus، PubMed، SID و Magiran صورت گرفت. در جست وجو از کلیدواژه های هوش مصنوعی، ضعف، ناتوانی، سالمندان؛ دستگاه های پوشیدنی؛ پرونده های سلامت الکترونیکی؛ سلامت دیجیتال انجام شد. جست وجو شامل مقالات به چاپ رسیده طی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ انجام شد. یافته ها: نتایج مطالعات بررسی شده نشان داد که هوش مصنوعی می تواند سالمندان در معرض خطر ضعف را زودتر و دقیق تر از بسیاری از روش های ارزیابی مرسوم شناسایی کند. مدل هایی که چندین منبع اطلاعات مانند پرونده های الکترونیکی، سلامت دستگاه های پوشیدنی، تجزیه و تحلیل راه رفتن، نتایج آزمایشگاهی و داده های فعالیت بدنی را ترکیب می کردند دقیق تر از مدل های با یک منبع واحد بودند. همچنین رویکردهای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند از نظارت مداوم بر سلامت پشتیبانی کنند و مداخله زودهنگام را تسهیل کنند. نتیجه گیری: نتایج حاصل از مرور مطالعات نشان داد هوش مصنوعی به عنوان ابزاری امیدوار کننده برای تشخیص زودهنگام ضعف در سالمندان می باشد. با ترکیب داده های بالینی و دیجیتال، هوش مصنوعی می تواند پیش بینی خطر را افزایش دهد و کیفیت مراقبت را بهبود بخشد. جهت استفاده از AI در بالین به طور ایمن بهتر است اعتبارسنجی و یکپارچگی بیشتری در سیستم های مراقبت بهداشتی صورت گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آزاده دهرویه
کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی مربی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان گرگان ایران
ارمیا مقصودلو
کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی واحد حمایت از توسعه تحقیقات بالینی مرکز آموزشی درمانی شهید صیاد شیرازی دانشگاه علوم پزشکی گلستان گرگان ایران