تاثیر یادگیری مبتنی بر مسئله های واقعی بر شکل گیری احساس کاربردپذیری دانش در زندگی دانش آموزان

یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی، ایجاد پیوند میان دانش مدرسه ای و زندگی واقعی دانش آموزان است. بسیاری از دانش آموزان می توانند مفاهیم و مطالب درسی را برای پاسخ گویی به سوالات امتحانی به خاطر بسپارند، اما در برخی موارد نمی توانند ارتباط میان آموخته های خود و مسائل واقعی زندگی را تشخیص دهند. این گسست میان دانش و کاربرد آن می تواند بر انگیزه، مشارکت، یادگیری عمیق و نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه تاثیر بگذارد. یادگیری مبتنی بر مسئله های واقعی رویکردی است که با قرار دادن دانش آموز در برابر مسائل معنادار و نزدیک به زندگی، زمینه استفاده از دانش برای تحلیل، تصمیم گیری، حل مسئله و تولید راه حل را فراهم می کند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر مسئله های واقعی بر شکل گیری احساس کاربردپذیری دانش در زندگی دانش آموزان است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر اساس مطالعه منابع و تحلیل مفهومی تدوین شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که مواجهه با مسائل واقعی می تواند به دانش آموز کمک کند میان مفاهیم درسی و موقعیت های زندگی ارتباط برقرار کند، ارزش عملی دانش را بهتر درک نماید، انگیزه یادگیری را افزایش دهد، احساس شایستگی و عاملیت را تقویت کند و دانش را از سطح اطلاعات نظری به ابزاری برای فهم و تغییر محیط زندگی تبدیل سازد. در این فرایند، نقش معلم از انتقال دهنده صرف اطلاعات به طراح موقعیت های یادگیری، تسهیلگر، راهنما و ارائه دهنده بازخورد تغییر می کند. مسئله واقعی زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که با سطح رشدی دانش آموز، محتوای برنامه درسی، نیازهای محیطی و تجربه های روزمره او ارتباط داشته باشد. همچنین، استفاده از پروژه های واقعی، فعالیت های گروهی، پژوهش دانش آموزی، گفت وگوی کلاسی، بازخورد سازنده و ارزشیابی فرایندی می تواند احساس کاربردپذیری دانش را تقویت کند. نتیجه کلی مقاله آن است که آموزش زمانی برای دانش آموز معنادارتر می شود که بتواند پاسخ این پرسش را در تجربه یادگیری خود پیدا کند که «این دانشی که یاد می گیرم، در زندگی واقعی چه کاربردی دارد؟».

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری مبتنی بر مسئله ، مسائل واقعی ، کاربردپذیری دانش ، یادگیری معنادار ، دانش آموز ، انگیزش تحصیلی ، حل مسئله ، یادگیری عمیق