تحلیل اثرات تغییرات اقلیمی و کیفیت محیط زیستی بر روند NDVI در بازه زمانی ۲۰۱۶-۲۰۲۵ (مطالعه موردی: بخش مرکزی صومعه سرا)

در این پژوهش تغییرات پوشش گیاهی بخش مرکزی صومعه سرا طی دوره ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ با استفاده از شاخص NDVI و داده های اقلیمی شامل میانگین دما و رطوبت هوا مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل سری زمانی نشان داد که پوشش گیاهی منطقه در سال های اخیر روند کاهشی داشته و این تغییرات با شرایط اقلیمی هم زمان بوده است. نتایج همبستگی نشان داد که میانگین دما اثر منفی و قابل توجهی بر NDVI دارد و افزایش دما در بخش هایی از منطقه موجب کاهش سبزینگی شده است، در حالی که در برخی بخش ها این اثر چندان محسوس نبوده و رفتار پوشش گیاهی نسبت به دما ناهمگن بوده است. همچنین رابطه میان رطوبت هوا و NDVI در منطقه منفی و نسبتا قوی به دست آمد که بیانگر آن است که افزایش رطوبت هوا در دوره های گرم الزاما به معنای بهبود شرایط رشد گیاه نیست و می تواند بازتابی از افزایش تبخیر و گرمایش باشد. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که تغییرات اقلیمی اخیر، به ویژه افزایش دما و تغییر ساختار رطوبتی هوا، نقش مهمی در کاهش پوشش گیاهی منطقه داشته و ضرورت مدیریت سازگارانه منابع طبیعی و پایش مستمر شاخص های پوشش گیاهی را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

شاخص پوشش گیاهی (NDVI) ، دما و رطوبت هوا ، تصاویر ماهواره لندست ۸ و ۹ ، پویایی پوشش گیاهی ، بخش مرکزی صومعه سرا