رابطه طرحواره های ناسازگار با امنیت روانی و کیفیت زندگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد

این پژوهش با هدف بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار با امنیت روانی و کیفیت زندگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی و با روش همبستگی طراحی شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد در نیمسال اول سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. حجم نمونه ۲۰۰ نفر و با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و فرمول کوکران تعیین گردید. ابزار گردآوری اطلاعات شامل سه پرسشنامه معتبر بود: پرسشنامه طرحواره های ناسازگار (یانگ، ۱۹۹۰)، پرسشنامه امنیت روانی (زارع و امین پور، ۱۳۹۰) و پرسشنامه کیفیت زندگی (۳۶-SF). روایی و پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. در بخش آمار توصیفی از جداول توزیع فراوانی و نمودارها استفاده شد و در بخش آمار استنباطی از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن داده ها و از ضریب همبستگی پیرسون برای سنجش رابطه بین متغیرها بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که طرحواره های ناسازگار به طور معناداری با امنیت روانی و کیفیت زندگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد مرتبط هستند. ضریب تعیین متغیر کیفیت زندگی برابر ۷۳/۰می باشد که نشان می دهد طرحواره های ناسازگار می توانند ۷۳ درصد از تغییرات کیفیت زندگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد را پیش بینی کنند که این میزان عالی ومطلوب به دست آمده است. این پژوهش با ارائه تحلیل جامع از روابط متغیرها، اطلاعات ارزشمندی برای بهبود امنیت روانی و کیفیت زندگی دانش آموزان متوسطه دوم شهرکرد فراهم می کند و می تواند به عنوان پایه ای برای مداخلات روانشناختی موثر استفاده شود.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار ، امنیت روانی ، کیفیت زندگی ، دانش آموزان