تجارب زیسته دانش آموزان در برخورد با روش های مختلف تدریس (سخنرانی، پرسش و پاسخ)

یادگیری هدف اصلی آموزش و پرورش است که با تدریس مناسب این اتفاق رخ می دهد و از آنجایی که لزوم تغییر رویکرد «معلم محوری» به «دانش آموز محوری» بیش از پیش آشکار شده است و یکی از راه های اصلی سنجش میزان موفقیت هر روش تدریس و یادگیری صورت گرفته توجه به بازخورد دانش آموزان است، هدف پژوهش حاضر کاوش بازخورد خود فراگیران در کارایی هر روش تدریس است. این پژوهش از نوع مطالعات کیفی-توصیفی است که دارای هدف کاربردی است. و با رویکرد روایت پژوهی این تحقیق را دنبال می کنیم. همچنین با استفاده از ابزار مصاحبه ی نیمه ساختارمند و بهره گیری از مقاله و کتب مرتبط، به جمع آوری اطلاعات و داده های مرتبط با مسئله ی تحقیق پرداختیم. با توجه به یافته های به دست آمده از تجارب خود دانش آموزان در مورد روش تدریس سخنرانی و پرسش و پاسخ که عمدتا نظر بر این بود که روش پرسش و پاسخ موجب افزایش سطح یادگیری معنادار می شود و دانش آموزان را وارد فضای فعال و پویای یادگیری می کند، پیشنهاد می شود که معلم با آگاهی از شرایط و سطح کلاس و همچنین بازخورد و رضایت دانش آموزان بتواند از یک روش تدریس مناسب از جمله پرسش و پاسخ یا در صورت لزوم، ترکیبی از دو یا چند روش تدریس، برای یادگیری عمیق دانش آموزان و افزایش جذابیت کلاس استفاده کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، تدریس ، بازخورد ، سخنرانی ، پرسش و پاسخ