مطالعه pH در برهمکنش میکروپلاسمای هوا و محلول

شیمی محلول از مهمترین و موثرترین پارامترهای تعیین کننده در فرآیندهای سنتز نانوساختارها مبتنی بر احیای شیمیایی می باشد. در پژوهش حاضر، با بکارگیری برهم کنش میکروپلاسمای هوا با مایع، نانوذرات نقره تولید و مشخصه یابی می شوند. سپس نقش پلاسما در تحول شیمی محلول نمک فلزی با بررسی pH محلول، مورد توجه و کنکاش قرار می گیرد. نتایج بدست آمده نشان می دهند با افزایش زمان تابش دهی پلاسما pH محلول به تدریج کاهش می یابد که این امر می تواند ناشی افزایش جمعیت گونه های فعال نفوذ کرده پلاسما (بویژه گونه های اکسیژن دار و نیتروژن دار) به درون محلول با گذر زمان باشد. همچنین نتایج این تحقیق نشان می دهند که اعمال یک میدان مغناطیسی خارجی با بدام انداختن الکترون ها می تواند نقش احیاگری پلاسما را بطور موثری کنترل کند. مطابق داده های تجربی بدست آمده، با افزایش شدت میدان مغناطیسی، pH محلول بشکل معناداری کاهش می یابد که بدلیل افت نفوذ الکترون های پلاسما به درون محلول می باشد.

کلیدواژه ها:

pH محلول ، برهم کنش پلاسما-مایع ، شدت میدان مغناطیسی