جایگاه کسب وکار به عنوان وسیله ای برای تامین معاش و خدمت به جامعه

این پژوهش به نقش دوگانه ی کسب وکار می پردازد: از یک سو تامین معاش و امنیت اقتصادی فردی، و از سوی دیگر خلق ارزش اجتماعی و خدمت به جامعه. در ادبیات اقتصاد کلاسیک، پیگیری منافع شخصی می تواند به منافع جمعی بینجامد، اما دیدگاه های انتقادی بر شکاف ها و تبعات اجتماعی نیز تاکید دارند. با شکل گیری مفاهیمی چون مسئولیت اجتماعی شرکت ها (CSR) و ارزش آفرینی مشترک، رابطه ی سودآوری و رفاه عمومی از حالت تقابل خارج و به هم افزایی نزدیک شده است. این مقاله با رویکرد کیفی و مرور نظام مند منابع، چارچوبی برای تلفیق منافع اقتصادی و اجتماعی ارائه می کند؛ سپس با طرح نمونه های ایرانی و بین المللی نشان می دهد چگونه کسب وکارها می توانند همزمان اشتغال زایی، پایداری مالی، بهبود کیفیت زندگی، و کاهش آثار زیست محیطی را دنبال کنند. نتایج تاکید می کند پایداری بلندمدت کسب وکار در گرو توازن میان کارایی اقتصادی، عدالت اجتماعی و مسئولیت زیست محیطی است. در پایان، پیشنهادهای اجرایی برای سیاست گذاران و مدیران ارائه می شود تا گذار از «سود صرف» به «سود توام با ارزش اجتماعی» به صورت عملیاتی محقق گردد.

کلیدواژه ها:

کسب وکار ، معاش ، مسئولیت اجتماعی شرکت ها ، ارزش آفرینی مشترک ، توسعه پایدار ، رفاه اجتماعی