ارزیابی و تحلیل شاخصهای کلیدی عملکرد نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه در صنعت قطعات خودرو مطالعه موردی شرکت فن آوران پرتو الوند

چکیده گسترده نویسنده: سعید گلی سمت: مدیر نگهداری و تعمیرات شرکت فن آوران پرتو الوند ایمیل: [e-mail] مقدمه و اهداف: در صنایع قطعه سازی خودرو قابلیت اطمینان تجهیزات و تداوم تولید از عوامل کلیدی موفقیت سازمان ها محسوب می شود. خرابی های ناگهانی تجهیزات علاوه بر افزایش هزینه های تعمیراتی موجب کاهش بهره وری، تاخیر در تحویل محصولات و افت کیفیت تولید می گردند. نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه (Preventive Maintenance) به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای مدیریت دارایی های فیزیکی با هدف کاهش خرابی ها و افزایش اثربخشی تجهیزات مورد استفاده قرار می گیرد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و تحلیل تاثیر اجرای برنامه های نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه بر شاخص های کلیدی عملکرد نگهداری و تعمیرات در شرکت فن آوران پرتو الوند انجام شده است. در این راستا سه شاخص اصلی شامل میانگین زمان بین دو خرابی (MTBF)، میانگین زمان تعمیر (MTTR) و اثربخشی کلی تجهیزات (OEE) مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. روش ها: برخلاف بسیاری از مطالعات مشابه که مبتنی بر داده های شبیه سازی شده یا مطالعات کتابخانه ای هستند، داده های این پژوهش از سوابق واقعی خرابی، تعمیرات تولید و عملکرد تجهیزات شرکت فن آوران پرتو الوند استخراج شده اند که موجب افزایش اعتبار کاربردی نتایج پژوهش می شود. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی - تحلیلی انجام شده است. جامعه مورد مطالعه شامل تجهیزات و ماشین آلات خطوط تولید شرکت فن آوران پرتو الوند به عنوان تولید کننده قطعات روشنایی خودرو می باشد. داده های مورد نیاز از سوابق واقعی سیستم مدیریت نگهداری و تعمیرات رایانه ای (CMMS)، گزارش های تولید، سوابق خرابی تجهیزات، دستورات کار تعمیراتی و مستندات فنی طی یک دوره بیش از سه سال جمع آوری گردید. پس از استخراج داده ها، شاخص های MTBF، MTTR و OEE محاسبه و روند تغییرات آنها در طول دوره اجرای برنامه های نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که اجرای نظام مند برنامه های نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه تاثیر قابل توجهی بر بهبود عملکرد تجهیزات داشته است. شاخص MTBF از ۱۸۴ ساعت در سال نخست به ۲۵۴ ساعت در سال سوم افزایش یافته که بیانگر رشد ۳۸ درصدی قابلیت اطمینان تجهیزات است. همچنین شاخص MTTR از ۱۴۵ دقیقه به ۱۰۰ دقیقه کاهش یافته و بهبود ۳۱ درصدی در زمان بازیابی تجهیزات پس از خرابی را نشان می دهد. علاوه بر این شاخص OEE از ۵۸ درصد به ۷۸ درصد افزایش یافته که حاکی از بهبود همزمان دسترس پذیری، عملکرد و کیفیت تجهیزات می باشد. یافته ها همچنین نشان داد که استفاده از سیستم CMMS، استانداردسازی فرآیندهای تعمیراتی، آموزش مستمر کارکنان و بهبود مدیریت قطعات یدکی از مهم ترین عوامل موثر در ارتقای شاخص های عملکردی بوده اند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، استقرار و اجرای اثربخش برنامه های نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه نقش تعیین کننده ای در افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، کاهش زمان توقفات ناخواسته و ارتقای بهره وری تولید دارد. بهبود شاخص های MTTR، MTBF و OEE در شرکت فن آوران پرتو الوند نشان می دهد که سرمایه گذاری در حوزه نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه علاوه بر کاهش هزینه های عملیاتی موجب افزایش بهره وری دارایی های فیزیکی و ارتقای توان رقابتی سازمان می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که توسعه رویکردهای نگهداری پیش گویانه (PM)، بهره گیری از فناوری های پایش وضعیت و گسترش قابلیت های سیستم CMMS می تواند زمینه دستیابی به سطوح بالاتر عملکرد و نزدیک شدن به استاندارد جهانی OEE را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

نگهداری و تعمیرات پیشگیرانه ، MTBF ، MTTR ، OEE ، مدیریت دارایی های فیزیکی ، CMMS ، صنعت قطعات خودرو