بررسی تطبیقی مدلهای مفهومی در سامانه های اطلاعاتی مدیریت زمین و حق آبه کشاورزی

مدیریت پایدار منابع آب و زمین کشاورزی به ویژه در مناطق روستایی و نیمه خشک نیازمند بهره گیری از سامانه های اطلاعاتی کارآمد و مبتنی بر داده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی مقایسه ای به بررسی دو چارچوب متفاوت در طراحی و پیاده سازی پایگاه های داده مرتبط با مدیریت اراضی کشاورزی و حق آبه می پردازد. هر دو رویکرد بر استفاده از مدل های مفهومی و پایگاه های داده مکانی تاکید دارند، اما در سطح تمرکز، ساختار داده ها و اهداف مدیریتی تفاوت هایی اساسی میان آن ها مشاهده می شود. در یکی از رویکردها تمرکز اصلی بر مدلسازی یکپارچه کاداستر کشاورزی و ثبت دقیق اطلاعات مکانی مالکیتی و کاربری زمین است در حالی که رویکرد دیگر مدیریت حق آبه کشاورزی و تخصیص عادلانه منابع آب را با تاکید بر نیازسنجی محلی و کاهش تنش های اجتماعی دنبال می کند. مقایسه این دو چارچوب نشان می دهد که تلفیق فناوری های پایگاه داده مکانی با مشارکت ذینفعان محلی نقش موثری در افزایش شفافیت، بهبود بهره وری کشاورزی و پایداری منابع آب دارد. نتایج این بررسی بر اهمیت انتخاب مدل مفهومی متناسب با اهداف مدیریتی و شرایط محلی تاکید کرده و نشان می دهد که رویکردهای داده محور می توانند به عنوان ابزاری موثر در تصمیم گیری های کلان و محلی در حوزه کشاورزی پایدار مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع آب ، کاداستر ، کشاورزی ، پایگاه داده ، مکانی ، حق آبه کشاورزی ، مدل مفهومی ، کشاورزی پایدار